اقا کورش میشه بیای برام بخونی غم میون دوتا چشمون قشنگم لونه کرده؟ یا مثلا بخون برام که شب تو موهای سیاهم خونه کرده!
یادمه میگفت چشمای قشنگی دارم. ینی دوتا چشمون سیاهم مثل شب های اونه یا سیاهی های دو چشمم مثل غم هاش؟
.
اخه میدونی چیه؟ اقا فریدون راست میگفت.
من نیازم اونو هرروز دیدن بود.
مخصوصا الان که تابستونه! تن اون ظهر تابستونو به یادم میاره.
ولی کاش تابستون نبود. اون موقعی بود که شرشر بارون میبارید. اون وقت اقا فریدون برامون میخوند که حالا رفته و اون تنها ترین عاشقه رو زمین! اخه تنها خاطراتش اون بودو فقط همین.
.
ولی چه فایده دیگه الان. وقتی خالی از عاطفه و خشمی! خالی از خویشی و غربت! حتی گیج و مبهوت بین بودن و نبودن.
اقا ابراهیم یبار گفتش که عشق، اخرین همسفر اون، مثل تو اونو رها کرد! حالا دستاش مونده و تنهای اون.
.
از دریغ از تو
ای دریغ از اونی که اقا ابراهیم بخاطرش گم شد تو ظلمت محض!
ازدریغ از اونی که منو از تو جدا کرد! اخه نور تو بودی. کی منو از تو جدا کرد؟؟
.
تو میدونستی منو گنجشکا میمیریم تو اگه خونه نباشی؟ اخه همیشه اسم تو بوده اول و اخر حرفام! بس که اسمتو رو خوندم حس میکنم دیگه بوی تو داره نفس هام!
.
ولی کاشتابستون نبود. ابر بود باد بود بارون بود.شب بود بیابون بود زمستون بود، حتی بوران و سرمای فراوان.
اون وقت میتونستی بباری ابرکم، بر من بباری و تازه تر شی !بباری و قطره قطره، نم نمک ازاده تر شی!
.
اخه میدونی چیه!؟ من صدام خوب نیس ولی دیگه وقتی اقا ابراهیم میگهصدا صدا صدای من ،به وسعت یکی شدن!!! بیا بیا شکن شکر! اون وقت میتونی نیای تو؟؟
.
بیا سوغاتیم نیوردی عب نداره. عزیز ترین سوغاتی همون غبار پیراهن توعه بیا که عمر دوباره ی منه دیدن و بوییدن تو!
.
میدونیچرا باید برگردی عروسک جون؟ چون زمستونه تو قلبم که هیچ گرمی نداره دیگه!! نه اینکه باغبون نیستا! در گلخونه بسته کلا! ولی عروسک جون، بمیره اون که میخواست مارو گرون ببینه! سرای سینه هامون رو ز غم ویرون ببینه!
.
دیگه اخر کارم اینه که بزنم فریاد! هرچه بادا باد!! ولی تو امیدمرا مگیر از من خدایا!
.