چهارمین شب بعد از آمدن اهریمن است. خانه پدرم هستم به کنج اتاق برادرم آرام گرفتم تا کمی بنویسم و مغزم را ساکت کنم.
امروز اهریمن کمی کمتر از دو سه روز گذشته من را مورد هدف قرار داد. این موضوع برای اطرافیان من بسیار رضایت بخش بود و برایشان خبر خوبی به حساب می‌آمد. منم ما بر خلاف آنها بسیار از این مسئله ترسیدم که من اهریمن را خیلی خوب می‌شناسم و می‌دانم اگر امروز کمتر بود حتماً فردا با حربه‌های جدیدتر و بیشتر با ضربه‌های هولناک‌تر از قبل دگر بار به من هجوم خواهد آورد.
من حالا چه کنم؟نمی‌دانم فقط می‌دانم که باید هرچه خانم مشاور می‌گوید را انجام دهم.
نمی‌دانم شاید این بار هم اهریمن پیروز شد، خدا را چه دیدی؟!
بیست و سوم مهر۱۴۰۵
پ‌ن: تصویر بعدا اضافه می‌شود در این زمان حوصله این کارها را ندارم.
.
