امروز مرگ از همیشه به من نزدیکتر بود. زن طبقه بالایی امروز برای همیشه چشمانش را از این دنیای کریه بست. با خود اندیشیدم من چقدر دیگر زمان دارم؟ تا به کی می‌توانم در این وانفسا بمانم؟ چرا مرگ سراغ مرا نمی‌گیرد؟ مغزم از این همه سوال به هزار تویی تبدیل شد که دیگر راه خروج را نمی‌توانستم بیابم. پس گوشه‌ای نشستم و عمیقاً به مرگ فکر کردم.
مرگ برای من مانند خیلی های دیگر زندگی دوباره نیست، حتی مانند بعضی دیگر نیستی و عدم هم نیست، مرگ برای من لذتی است مانند خوردن یک بستنی شکلاتی!
لذت انتقام از این مینا ی نفرت انگیز است. مرگ برای من یعنی توجه، عشق، محبت دیگران، یعنی آنها دیگر تا همیشه دوستم خواهند داشت.
مرگ برای من یعنی آرامش یعنی تمام شدن دردها و رنج‌ها و بیماری‌ها، یعنی دیگر کمردرد نخواهم داشت، دیگر قرص اعصاب نخواهم خورد.
مرگ برای من یعنی یک هدف، یک دستور، یک خواسته که باید محقق گردد...
هفتم تیر۱۴۰۵
