صاعقه

ساعت پنج و نیم عصر روز دوم است. امروز صبح دکتر مرد را خواسته بود آمد و دکتر توضیحاتی به او داد و روند درمان مشخص شد. بعد از ظهر پدرم و مرد برای ملاقات آمده بودند. کمی با هم گپ زدیم و آنها رفتند و باز من تنها شدم.

کنج اتاق ۱۰۷ نشستم و می‌نویسم. چندی قبل پرستار آمد و برگه بالای تختم چسباند روی آن نوشته بودNPO ! این بدین معناست که من باید از ساعت ۱۲ شب تا صبح ناشتا باشم. برای اولین جلسه شوک درمانی!!!

از فردا به مدت یک یا دو هفته برای من شوک انجام می‌شود. طبیعتاً می‌بایست استرس داشته باشم اما بی‌نهایت آرامم. انگار همین صاعقه می‌تواند اهریمن را از پای بیندازد. اهریمنی که زور هیچکس تا به حال به او نرسیده. همان اهریمن لعنتی خودکشی...

سر و صدای دخترها جلوی اتاق من رشته افکار مرا پاره می‌کند. نقطه سر خط!

من مینا هستم بیمار بخش ۱ بیمارستان روانپزشکی و فردا شوک می‌گیرم...

هشتم آبان۱۴۰۵

.