
پانزده شب گذشت و اهریمن هنوز هم کنار من است. در کنار مشکل روحی روانی که دارم امروز صبح احساس سرماخوردگی نیز کردم. شب که شد به بیمارستان رفتیم دکتر برای عفونت گلویم و حالت تهوع دو تا قرص تجویز کرد که بعد متوجه شدیم قرصها با داروهای خودم تداخل دارد. این جملات اهریمن را بیدار کرد...
او آمد و اختیار از من گرفت هنوز صدای دکتر در گوشهایم زمزمه میشود که میگفت فلان دارو با آزیترومایسین تداخل دارد و در صورت مصرف ایست قلبی اتفاق میافتد. من که آن زمان به اهریمن بدل شده بودم به فکر فرو رفتم. فوراً سناریو در ذهنم چیده شد. مینا قرصها را میخورد و تمام. کمی بعد بر اهریمن فائق آمدم ولی فکر قرصها همچنان کنج ذهنم به قوت باقیست.
به راستی این روزها کی تمام میشوند؟!
چهارم آبان ۱۴۰۵