
چه باید بنویسم؟ این سوالی است که از صبح بارها در ذهنم تکرار شده. خسته ام از شرایطی که توان تغییر آن را ندارم.
از انسانها بیزارم. دوست دارم به جنگل و کوه پناه ببرم و به جای انسان های بیخود وقت خود را صرف حیوانات کنم.
قلبم از غصه فشرده است. به دنبال کار میگردم و نمیدانم شرایط برای من چگونه میشود...
غمگینم از اینکه نمیتوانم هیچ کاری کنم...
کلمات در ذهنم میچرخد و تکرار میشود، گویی تکههایی از یک پازل بزرگ که هیچ کدام با دیگر تکهها چفت نمیشود.
هفدهم آذر 1403