ویرگول
ورودثبت نام
یادداشت‌های یک دوقطبی
یادداشت‌های یک دوقطبیاینجا دفتر خاطرات من است و شما خواننده روزهای نکبت‌بار زندگی من هستید. اگر به محتوای شاد و انگیزشی علاقمندید به دیگر صفحه‌ها رجوع کنید!
یادداشت‌های یک دوقطبی
یادداشت‌های یک دوقطبی
خواندن ۱ دقیقه·۴ ماه پیش

آس نشانم بده

روزهایم تکراری است. غالباً روی کاناپه خوابیده‌ام و سیگار می‌کشم. گه گداری کارهای دیگری نیز می‌کنم که خیلی مهم نیستند. زندگی همچنان روی غمگینش را به من کرده و من در ژرفای این غم در حال غرق شدن هستم.

نمی‌پرسم این غم لعنتی تا به کی ادامه دارد اما در دلم لحظه شماری می‌کنم تا ورق برگردد و آس به دست من بیفتد.

صدای علیرضا آذر در سرم می پیچد:

دست خراب است چرا سر کنم/ آس نشانم بده باور کنم

آری چرا باید سر کرد؟

دو سه روزی است که افکار اهریمنی خودکشی بسان صاعقه ای چند لحظه‌ای ذهن من را مورد هدف قرار میدهند. حقیقتاً دلم از آن روز تا به حال می‌لرزد که نکند دوباره این افکار شدت بگیرد.

من دیگر قصد بستری شدن ندارم.

باید کاری کرد. نباید تسلیم شد.

من شاهد نابودی دنیای منم/ باید بروم دست به کاری بزنم

سیزدهم تیر۱۴۰۵

افسردگیاختلال دوقطبیمرگخودکشی
۱۴
۲
یادداشت‌های یک دوقطبی
یادداشت‌های یک دوقطبی
اینجا دفتر خاطرات من است و شما خواننده روزهای نکبت‌بار زندگی من هستید. اگر به محتوای شاد و انگیزشی علاقمندید به دیگر صفحه‌ها رجوع کنید!
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید