خانه را تحویل گرفتهایم. نصفه و نیمه. نصفه و نیمه از این جهت که حالا هنوز دو هفته باقیست تا نقل مکان کامل. دو هفته زمان باقی ست تا نرمنرم با این مکان خو بگیرم. بیاجبار. بیعجله.
دور تا دور خانه درخت است و بهار نزدیک است و بهار و درخت خوب است و زندگی خوب نیست و هیچ وقت نبوده. گریزی نیست از ماندن، از پذیرش. و حالا من دیگر از این گذشتهام که به آنچه حقم می تواند باشد فکر کنم. حالا تنها میدانم که بحث، بحث سهم است و نه حق.
و سهم من از جهان فعلا همین خانهایست که بوی تمیزی میدهد و پنجرههای بزرگش رو به بینهایت درخت باز میشوند.
*شعری از سارا محمدی اردهالی