ویرگول
ورودثبت نام
بی نام
بی نامآنکه نامی ندارد.
بی نام
بی نام
خواندن ۱ دقیقه·۲ ماه پیش

هر شب نوشتن| من اینجا چیکار می‌کنم؟

سلام.

من بی نامم. یعنی نام یا اسمی ندارم، تا زمانی که اسم جالبی به ذهنم برسه با "بی نام" می‌نویسم.

من تصمیم گرفتم هرشب چند کلمه‌ای کوتاه بنویسم.

بعد از ذخیره کردن و مرتب کردن چند فایل ورد، یاد ویرگول افتادم و البته که نمی‌خوام با اکانت اصلیم بنویسم.

پس اینجا از روزم، احساساتم و چیز هایی که دوست دارم و ندارم می‌نویسم.

شما هم اگه میخونین برام کامنت بذارین، خوشحال میشم؛

یا می‌نویسین و دوست دارین که خونده بشین، من هستم.

بیاین که تو شب های تاریک همدیگه سوسوی نور کوچیکی باشیم؛

راستش وسط عصر هوش مصنوعی و زرق و برق اینستاگرام و چارت همیشه صعودی دلار و دویدن ها و نرسیدن ها،

دلم یه گوشه ی خلوت خواست، یه گوشه‌ی خلوت با کلمه‌ها و آدم هایی که کلمه ها رو می‌فهمنن و با کلمه ها دوستن، اینجا باهم از فکرای تو سرمون، از عشق و آرزومون و از شکست و ناکامی مون حرف میزنیم و از پشت صفحه های نمایش به هم دیگه لبخند میزنیم و تو دنیای سریع و پر شتاب امروز، با همدیگه مکث می‌کنیم.

اینجا خبری از متن های آماده و هوش مصنوعی نیست، اینجا دورهمی کوچیکیه برای آدم هایی که هنوزم دلشون برای کتاب کاغذی میره و عاشق بوی کتابن، راستش نمی‌خوام وقتم رو روی گشتن برای عکس و تیتر مناسب بذارم، البته که شما لایق بهترین ها هستین، ولی اجازه بدین که کنجمون رو همینجوری ساده و بی زرق و برق بذاریم.

خوشحال میشم شما هم چالش هر شب نوشتن من رو انجام بدین، لینک نوشته هاتون رو برام بذارین که بخونمتون.

شب پاییزیتون قشنگ

هوش مصنوعیدل نوشتهحال خوبنویسندهبی نام
۰
۰
بی نام
بی نام
آنکه نامی ندارد.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید