حال ساده

توجه

این سایت تازه تاسیس است و ما در پی قرار دادن مرتب محتوای ارزشمند در این سایت هستیم. لطفا توجه داشته باشید که ما در این صفحه می خواهیم فراتر از یک سایت و دوره ی آموزشی عمل کنیم.
هدف ما قرار دادن ویدیوهایی که روی تخته‌ی وایت برد به شما توضیحات کامل بدهد, متنی که آن آموزش را شرح دهد و همچنین کوئیز و تست‌هایی که باعث یادگیری هر بیشتر شما شود.تمام این ها در صفحه آموزش زبان انگلیسی سایت زی‌زبان خواهد بود. آموزش های بسیاری همین جا قرار خواهد گرفت. پس لطفا دوباره به سایت ما سر بزنید تا ما بتوانیم در کنار یکدیگر زبان انگلیسی را یاد بگیریم.
تشکر از شما

افعال TO BE در زمان حال ساده

حالت مثبت افعال TO BE در حال ساده

فعل “to be” در زبان انگلیسی به عنوان فعل کمکی و همچنین فعل اصلی استفاده می‌شود و برای بیان هویت، ویژگی‌ها و شرایط فعلی یک شخص یا شیء به کار می‌رود. در زمان حال، از این فعل برای بیان وضعیت فعلی و شرایط فعلی استفاده می‌شود.

در زبان انگلیسی، فعل “to be” در زمان حال در سه شکل اساسی مورد استفاده قرار می‌گیرد:

1. فعل “am” که برای اشاره به خودمان در شخص اول (I) استفاده می‌شود. به عنوان مثال:
– I am a student. (من دانشجو هستم.)
– I am happy. (من خوشحال هستم.)

2. فعل “is” که برای اشاره به شخص سوم (he, she, it) و نیز مفرد استفاده می‌شود. به عنوان مثال:
– He is a doctor. (او دکتر است.)
– She is tired. (او خسته است.)
– The book is on the table. (کتاب روی میز است.)

3. فعل “are” که برای اشاره به شخص‌های مفرد یا جمع در شخص دوم (you) و سوم جمع (they) استفاده می‌شود. به عنوان مثال:
– You are my friend. (تو دوست من هستی.)
– They are students. (آن‌ها دانشجو هستند.)

I am → I am happy today
you are → You are smart
he is → He is my friend
she is → She is busy
it is → It is true
we are → We are tired
they are → They are here

این مثال‌ها تنها چند نمونه از استفاده‌های فعل “to be” در زمان حال هستند و شما می‌توانید بر اساس نیاز خود از این فعل در جملات دیگر نیز استفاده کنید. همچنین، فعل “to be” در زمان حال پیش از صفت‌ها، حروف اضافه و اسم‌های نکره نیز به کار می‌رود تا شرایط و ویژگی‌ها را توصیف کند. برای مثال:
– The weather is nice. (هوا خوب است.)
– The cat is under the table. (گربه زیر میز است.)

حالت منفی افعال TO BE در حال ساده

برای ساختن شکل منفی زمان حال فعل “to be” در زبان انگلیسی، عبارت “not” را بعد از فعل قرار می‌دهیم. به این ترتیب، می‌توانیم شرایط منفی فعلی یک شخص یا شیء را بیان کنیم.

در زبان انگلیسی، شکل منفی فعل “to be” در زمان حال به صورت زیر استفاده می‌شود:

1. شکل منفی فعل “am” در شخص اول (I):
– I am not a student. من دانشجو نیستم.
– I am not happy. من خوشحال نیستم.

2. شکل منفی فعل “is” در شخص سوم (he, she, it) و نیز مفرد:
– He is not a doctor. (او دکتر نیست.)
– She is not tired. (او خسته نیست.)
– The book is not on the table. (کتاب روی میز نیست.)

3. شکل منفی فعل “are” در شخص دوم (you) و سوم جمع (they):
– You are not my friend. (تو دوست من نیستی.)
– They are not students. (آن‌ها دانشجو نیستند.)

I am not → I am not → I am not sick
you are not → you aren’t → You aren’t a teacher
he is not → he isn’t → He isn’t a lawyer
she is not → she isn’t → She isn’t ready
it is not → it isn’t → It isn’t a toy
we are not → we aren’t → We aren’t twins
they are not → they aren’t → They aren’t yellow

استفاده از عبارت “not” پس از فعل “to be” در زمان حال، این امکان را به ما می‌دهد تا توصیفات منفی درباره شرایط فعلی یک فرد یا شیء را بیان کنیم.

شکل منفی زمان حال فعل “to be” را می‌توان نیز با استفاده از اختصارهای “isn’t” یا “aren’t” بیان کرد. اما برای “am not” اختصاری وجود ندارد.
در زبان انگلیسی، اختصار “isn’t” برای بیان شکل منفی فعل “is” استفاده می‌شود و اختصار “aren’t” برای بیان شکل منفی فعل “are” استفاده می‌شود. با این استفاده از اختصارها، جملات به صورت محاوره‌ای و عامیانه‌تر بیان می‌شوند.

به عنوان مثال:

– He isn’t a doctor. (او دکتر نیست.)
– She isn’t tired. (او خسته نیست.)
– The book isn’t on the table. (کتاب روی میز نیست.)
– You aren’t my friend. (تو دوست من نیستی.)
– They aren’t students. (آن‌ها دانشجو نیستند.)

حالت سوالی افعال TO BE در حال ساده

برای ساختن شکل سؤالی زمان حال فعل “to be” در زبان انگلیسی، فعل “to be” را قبل از فاعل قرار می‌دهیم. با این کار، می‌توانیم سؤالی درباره وضعیت فعلی یک شخص یا شیء بپرسیم.

در زبان انگلیسی، شکل سؤالی فعل “to be” در زمان حال به صورت زیر استفاده می‌شود:

1. سؤالی کردن فعل “am” در شخص اول (I):
– Am I a student؟ (آیا من دانشجو هستم؟)
– Am I happy؟ (آیا من خوشحال هستم؟)

2. سؤالی کردن فعل “is” در شخص سوم (he, she, it) و نیز مفرد:
– Is he a doctor? (آیا او دکتر است؟)
– Is she tired? (آیا او خسته است؟)
– Is the book on the table? (آیا کتاب روی میز است؟)

3. سؤالی کردن فعل “are” در شخص دوم (you) و سوم جمع (they):
– Are you my friend? (آیا تو دوست من هستی؟)
– Are they students? (آیا آن‌ها دانشجو هستند؟)

?I am → am I → Am I late
?you are → are you → Are you my new boss
?he is → is he → Is he your teacher
?she is → is she → Is she your neighbor
?it is → is it → Is it expensive
?we are → are we → Are we early
?they are → are they → Are they in the basement

با قرار دادن فعل “to be” قبل از فاعل، می‌توانیم در مورد وضعیت فعلی یک فرد یا شیء سؤال کنیم.

منبع: https://zizaban.com/%d8%a2%d9%85%d9%88%d8%b2%d8%b4-%d8%b2%d8%a8%d8%a7%d9%86-%d8%a7%d9%86%da%af%d9%84%db%8c%d8%b3%db%8c/