وقتی شعر، زبانِ ایستادگی است/ نقد و معرفی؛ «رقصِ بالها در میانِ غبار» اثری از: دکتر حجت بقایی
ویرگول (خبرنگار ۱۴۰۱) و به نقل از واحد خبر کارگروه صلح و سازش_ «رقصِ بالها در میانِ غبار»؛ اثری است که با نگاهی توسعهمحور به ادبیات، تلاش میکند مرز میانِ «زبانِ سنتی» و «زبانِ زنده» را بازتعریف کند. دکتر حجت بقایی در این شعر، با استفاده از استعارههای قدرتمند، مفهومِ گذرا بودنِ موانع (غبار) در برابر ابدی بودنِ هدف (پرواز) را به تصویر میکشد.
نویسنده در این اثر، به زیبایی نشان میدهد که چگونه میتوان از «زخمهای مسیر» برای ساختنِ داستانی انسانی و ملموس استفاده کرد. این شعر برای خوانندهای که به دنبال پیوند میان «هنر» و «تجربه زیسته» است، تجربهای تازه از خوانشِ معاصر ارائه میدهد. اگر به دنبال اثری هستید که هم با واژگانِ ملموس سخن بگوید و هم عمقِ فلسفیِ ایستادگی را لمس کند، این اثر راهگشای شما خواهد بود.
///