«صبحهای زرجوب؛ روایت شاعرانهای از نفسهای بند آمده رودخانه شهر باران» / مصاحبه با دکتر بقایی، نویسنده مجموعه «صبحهای زرجوب»
سرویس فرهنگ و هنر// در فضایی آرام و دلنشین، با دکتر حجت بقایی به گفتوگو نشستیم؛ نویسندهای که مجموعه «صبحهای زرجوب» را خلق کرده و این روزها بیش از هر زمان دیگری دغدغهاش حفظ و احیای طبیعت به ویژه آب و هوای شهر رشت است.
دکتر بقایی در آغاز صحبتهایش از علاقهاش به سینما گفت: «سالها پیش دوست داشتم فیلمنامه بنویسم و حتی تولید یک اثر سینمایی را تجربه کنم، کمابیش فعالیتهایی هم داشتم، اما به دلایل مختلف از جمله مشکلات ساخت و تولید، کمکم از سینما فاصله گرفتم. با این حال همان حس و حال درونی را که میخواستم در فیلم منتقل کنم، اکنون در قالب شعر، گزارش و گاهی مستند به تصویر میکشم. این شیوهها برایم یک پل ارتباطی با مخاطب هستند تا شاید بتوانم اندکی از آن دغدغهها را به زبان هنر بیان کنم.»
دکتر بقایی ادامه میدهد: «بخواهیم یا نخواهیم، وظیفه داریم از آبی که میخوریم و هوایی که نفس میکشیم محافظت کنیم. این موضوع نه فقط یک مسئولیت اجتماعی که یک ضرورت برای بقاست. من فکر میکنم مجموعه «صبحهای زرجوب» به خوبی نشان میدهد که زرجوب، در آب و هوای رشت چقدر میتواند تاثیرگذار باشد. وقتی رودخانهای مثل زرجوب بیمار باشد، بیشک نفس کل شهر به شماره میافتد.»
او که علاوه بر نویسندگی، مشاور تحقیق و توسعه نیز هست، درباره نقش پژوهش در آثارش گفت: «همیشه تلاش کردهام که مطالعه و تحقیق پشت نوشتههایم باشد، چون بدون آن هنر تنها یک تصویر سطحی است. در زمینه محیط زیست و حفاظت از منابع طبیعی، دانش و آگاهی بسیار مهم است و من سعی کردهام این نگاه علمی را با زبان هنر در هم بیامیزم.»
به گزارش خبرنگار ما، از مجموعه «صبحهای زرجوب» بخشهایی که بسیار دلنشین و تاثیرگذارند، اینگونه یاد میکند:
«مرغهای دریایی و خیابان جوان»
«ساعتهای بین پل و رود»
«پرواز در آب کثیف»
«آرزوی خیابان»
«زخم عمیق زرجوب»
«زرجوب باز خواهد خندید»
«نجواهای غمگین رودخانه»
«مرغهای دریایی در آبهای زخمخورده»
«رودخانهای که نفسش بند آمده»
«سکوت تلخ زرجوب»
«حسرت آبهای کثیف»
«زرجوب، کودک کثیف در آغوش رشت»
دکتر بقایی میگوید: «این بخشها بیشتر از آن که فقط قابهایی برای تلویزیون باشند، قابهایی برای احساسات و ذهن مخاطباند؛ طلوعهایی از دل زرجوب که از زبان رودخانه، طبیعت و مردم حرف میزنند.»
او در پایان تاکید میکند: «ما باید نه فقط به چشم یک اثر هنری، بلکه به عنوان یک مسئولیت انسانی و اجتماعی به این مجموعه نگاه کنیم. هر کدام از ما باید سهم خود را در حفظ محیط زیست و احیای زرجوب و شهرمان ایفا کنیم. اگر این رودخانه نتواند نفس بکشد، ما هم نمیتوانیم.»
×خبرنگار سرویس فرهنگ و هنر