صبح جمعهست
پاییز هنوز نرسیده
قدم میزنم به سمت مهدیه رشت
دلم پر از شور است
مثل پرندهای که پرواز میکند
صدای ندبه میآید
مثل نسیمی که نوازش میدهد
دستهایم گرم و لرزان
بلند میشود به دعا
چشمهایم برق دارد
پر از انتظار و امید
صدای دلم
با ندبه همراه میشود
آه
ای صاحب زمان
بیا
بیا که بیتو روزها سخت است
بوی بهار میآید
هر جا اسم شماست
از دور دستها
شکوفهها میرقصند
در باد ندبههای من
میخواهم بگویم
من اینجا هستم
با دلی پر از عشق
و چشمهایی
که تو را میخوانند
جمعهها
برای من معنای دیگری دارد
وقتی با صدای ندبه
جان تازه میگیرم
هر بار که میخوانم
حس میکنم
نزدیکتر شدهای
شکوفههای ندبه
در دل من جوانه میزنند
بیا
که دلها تشنهی نگاه توست
بیا و دستهای ما را بگیر
ما نوجوانان
با قلبهایی روشن
منتظر فصل شکفتن تو هستیم
-----
شاعر: دکتر حجت بقایی
مهدیه رشت
مراسم دعای ندبه