ویرگول
ورودثبت نام
خبرنگار۱۴۰۱
خبرنگار۱۴۰۱آرشیو اخبار گروه رسانه و خبر ، اخبار مرتبط با طرح ملی سلامت ، اشتغالزایی و کارآفرینی - اخبار صنایع - اخبار حقوق بشر - اخبار سازمان استاندارد - اخبار ورزشی - اخبار هنرهای رزمی - اخبار شخصی
خبرنگار۱۴۰۱
خبرنگار۱۴۰۱
خواندن ۲ دقیقه·۲ ماه پیش

رقصِ پیکسلها در پایِ معنا؛ وقتی «الگوریتم» به شعر سپید بدل می‌شود

ویرگول(خبرنگار ۱۴۰۱) گروه خبری،تحلیلی شعر نو _ ادبیات توسعه|| در عصرِ سلطۀ بی‌رحمانۀ اعداد و غلبۀ صلبِ کدهای دیجیتال بر روحِ انسان، جایی که جهان گویی به یک «ماشینِ بزرگِ محاسبه» بدل شده است، صدایِ غریبی از میانِ تپشهایِ تکنولوژی به گوش می‌رسد. این صدا، نه نویزِ یک خطا، بلکه طنینِ یک شعر است؛ شعری که می‌خواهد به ما یادآوری کند: حتی در قلبِ یک الگوریتم، نبضِ معنا می‌تپد.

[تلاقی دو جهان: کد و کلمه]

«الگوریتمِ حضور»، اثرِ تازۀ دکتر حجت بقایی، تنها یک متن ادبی نیست؛ این اثر، یک «مانیفستِ حضور» است. در جایی که شعر سپید همواره به دنبالِ بازتعریفِ جهان بوده، بقایی جسارتِ بی‌مانندی به خرج داده و از استعاره‌هایِ دنیایِ مدرن، از پیکسلهایِ کوچک گرفته تا فرآیندهایِ پیچیدۀ بهینه‌سازی، برای رسیدن به قلمرویی قدسی استفاده کرده است. او زبانِ سردِ ریاضیات را به خدمت گرفته تا گرمایِ وجودِ انسان را فریاد بزند.

[از آشوبِ داده تا نظمِ نور]

بازخوردهایِ منتشره از این اثر نشان می‌دهد که نویسنده، میانِ دو قطبِ «داده» و «معنا» پل می‌زند. او با بیانی که از جنسِ شعر سپیدِ مدرن است، از ما می‌پرسد: آیا ما تنها مجموعه‌ای از داده‌هایِ پراکنده هستیم؟ یا در دلِ هر نمودار و هر کد، شکوهِ یک نظمِ بزرگتر نهفته است؟

بقایی در این اثر، «حضور» را همان متغیرِ مفقوده در معادلاتِ زندگی می‌داند. او با نگاهی که هم از دقتِ یک پژوهشگر و هم از شهودِ یک شاعر سرچشمه می‌گیرد، نشان می‌دهد که چگونه می‌توان از دلِ «ریسک» و «تحلیل»، به «حقیقت» رسید. این شعر، مخاطب را از تنگنایِ سود و زیانِ مادی بیرون می‌کشد و به سوی افقی می‌برد که در آن، کار کردن، نوعی «تجلی» است.

✓ فراخوان برای بیداری: "بیدار باش، که حضور، الگوریتمِ نجات است!"

این گزارش، تنها یک توصیف نیست؛ بلکه یک فراخوان است! فراخوانی برای تمامِ کسانی که در میانِ تکرارِ روزمره و ماشین‌وارگیِ زندگی، احساسِ پوچی می‌کنند. «الگوریتمِ حضور» به ما می‌گوید: بیدار باش! حتی اگر در میانِ انبوهی از پیکسلها یا پیچیدگیِ پروژه‌های صنعتی هستی، تو می‌توانی «نقطه» باشی که معنا را آغاز می‌کند.

این شعر، زخمی است بر پیکرۀ بی‌روحیِ دنیای مدرن؛ زخمی که از جنسِ نور است. او به ما می‌آموزد که اگر نیت، «او» باشد، حتی یک خطِ کد هم می‌تواند به تسبیحِ هستی بدل شود.

[الگوریتمِ حضور؛ مانیفستِ پیوندِ تکنولوژی و معنویت]

در پایان، باید گفت که خواندنِ این اثر، تجربه‌ای است از گذار از تاریکیِ عدد به روشناییِ معنا. این اثر، دریچه‌ای است به سوی دنیایی که در آن، علم، هنر و ایمان، در یک «الگوریتمِ واحد» به هم می‌رسند: الگوریتمِ حضور.

برای مطالعۀ متن کامل این اثر و ورود به این تجربۀ معنوی، به کانال روزنوشتهای مشاور تحقیق و توسعه مراجعه کنید.

شعر سپید
۰
۰
خبرنگار۱۴۰۱
خبرنگار۱۴۰۱
آرشیو اخبار گروه رسانه و خبر ، اخبار مرتبط با طرح ملی سلامت ، اشتغالزایی و کارآفرینی - اخبار صنایع - اخبار حقوق بشر - اخبار سازمان استاندارد - اخبار ورزشی - اخبار هنرهای رزمی - اخبار شخصی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید