شعری برای گلِ رفته
(حجت بقایی؛ از زبان عشقم(همسرم) برای مادرش که آسمانی شد)
گل من رفته و بویش
هنوزم پرسه میزنه
در هوای خونه خالی
دلِ من ناله میزنه.
رفته اون نازنینِ من
بیخداحافظ، بیصدا
عطر لبخندش هنوزم
جا مونده بینِ ما ها
شب که میریزه بارونا
منم با اشکام همصدا
میگم ای گل، سفر خوش
بمون پیشِ خالقِ ما
خدایی که مهربونه
هوای شما رو داره
توی تنهایی و سختی
ما رم تنها نمی ذاره
ما هنوزم سرِ وعده
شام و ناهار رو میچینیم
اسم تو رو که میاریم
همه با اشک مینشینیم
گل من، هر جا که هستی
یاد ما باشی همیشه
تا که روزی با تو باشیم
در بهشت، که غم نمی شه
+++
#ترانه_مادر
#مادر_همسر
#مادر
#ادبیات_فارسی
#حجت_بقایی