ویترینِ زندگی در حاشیۀ عشق ابدی
«دکتر حجت بقایی؛ پژوهشگر _ فیلمنامه نویس»
به نامِ عشق
چراغی روشن است
در قابِ سردِ صفحه؛
به نام
"عشق ابدی"
و پشتِ شیشه
دلها را به صف میکنند
برای تماشای هم.
میگویند:
«اینجا کلاسِ زندگیست»
اما کسی نمیپرسد
درسِ نخست را
چه کسی نوشته است؟
درسی که
از رابطه
تصویری آسان
میسازد؛
از شناخت
چند نگاهِ گذرا؛
از تعهد
واژهای مانده
در حاشیۀ قاب.
آهسته
مرزها جابهجا میشوند؛
نه با فریاد
که با لبخند
با تدوینِ
یک نگاه
با تکرارِ
یک صحنه
تا آنچه دیروز
بیرون از عرف مینمود
امروز
عادی به نظر برسد.
و خانواده
در دوردستِ تصویر
مثل خانهای قدیمی
زیر نورِ نئون
کمرنگ میشود.
اما زندگی
فقط ویترین نیست؛
عشق
مسابقۀ
ماندن در قاب نیست؛
و آدمها
عددِ بازدید و
رأی نیستند.
اگر بناست
چیزی بیاموزیم
بگذار
از خود بپرسیم:
چه کسی
از این نمایش سود میبرد؟
و کدام دل
پس از خاموششدنِ صفحه
با تنهاییِ خویش
میماند؟
آنسوی قاب
زندگی هنوز جاریست؛
با انتخاب
با مسئولیت
با حرمتِ آدمی
و با خانهای
که هرچند ساده
هنوز
چراغش را
به نامِ عشق
روشن نگه داشته است.
///