گذرگاهِ درون
«حجت بقایی»
در این زمانه که لبریزِ حسرت است و فغان
نمانده جز غمِ خود، مرهمی برای جان
چو رودِ تشنهام و کوه، سدِّ راهم شد
گرفته فرصتِ پرواز را زِ من، طوفان
کسی که چاه کنَد بهرِ پایِ اهلِ وفا
به دستِ خویش کند گورِ خویش را در آن
نه با زر و نه با زور و نه با فریب و نفاق
شَوَد "اصیل" کسی است، کز تبارِ دیوان
خوشا دلی که به تاراجِ دستِ کس نرسید
اگرچه چرخِ ستم پیشه، بود در دوران
همه زِ ظاهرِ من سادهلوح میگذرند
تو از درونِ من آگاهی، تویی آن جان
چو در دلم به تپش آمدم، ندا آمد:
«که هست پشتِ درِ بسته؟ ای سرگردان!»
بگفتم: «عاشقی هستم، شاهدم همین اشکم»
که ریخت بر رخِ زردم، به حکمتی نالان
حبیب هرچه کند، عینِ حکمت است و رضا
خوشم به بازیِ معشوق و این همه هجران
/. /. /.
#روز_حافظ
#کارگاه_شعر_و_ترانه
#شعر_سنتی
#ادبیات_فارسی
#حجت_بقایی
#گذرگاه_درون
#شعر