
بهار...
به نظر من بهار دختریست زیبا، که در دل دانه امید دارد، دختری با موهای خرمایی که میان گندمزار با ذوق و شوق کودکانه برای عروسکش مادری میکند...
به نظر من بهار مادریست با چشمانی مهربان، که میان هیاهوی زندگی، از رشد و به ثمر نشستن فرزندانش شاد و خرسند است، مادری که نگرانیهایش از فرزندانش تمام شده و حال از دیدن فرزندانش به وجد میآید...
به نظر من بهار پسریست بازیگوش، پسری هفت، هشت ساله که زندگی برایش همان دوچرخهی جدیدیست که از پدرش برای تولدش هدیه گرفته است...
به نظر من بهار پدریست فداکار، با دستانی پینه بسته که تمام امیدش فرزندان برومندش است، فرزندانی که حالا قد برافراشته و زندگی را به کام پدر شیرین کرده اند ...
به نظر من بهار، فارغ از پدر، مادر ، دختر و پسر بودن ، یک آغاز شیرین است، یک شروع ...
شروعی برای روزهای زیبا و ماندگار، روزهایی که شاید ما به وجود آن نیاز داریم ...
اصلا بهار خود بهار است، همانقدر سبز، همانقدر زنده، همانقدر مانا...
پیک زمین