ویرگول
ورودثبت نام
بشارت
بشارتهمدیگر را آسوده خاطر سازیم و یا آسودگی یکدیگر را برهم نزنیم beshaarat_team
بشارت
بشارت
خواندن ۵ دقیقه·۶ سال پیش

سندرم گوش های بی قرار...

beshaarat_team
beshaarat_team


سوار بر تاکسی به سمتی نامعلوم در حال حرکت بودیم. البته مقصد مشخص بود اما از فشار جمعیت، راننده فرمان را به هر سمت که ممکن بود می چرخاند. استرس از چشمانش هویدا بود و دلهره ماشینش را داشت که مبادا از فرط فشار آن همه بدن به هم چسبیده آسیبی ببیند. و هر از چند وقت یک بار ناخودآگاه جملاتی شبیه به این را می گفت:((آقا به قرآن من اصلا پام رو پدال نیست.ماشین رو مردم دارن حرکت میدن. باورتون میشه؟))

بنده خدا حق داشت. جمعیت از سر و کول همدیگر بالا می رفتند. برخی شانه هایشان را می کشیدند و می خواستند موبایل هایشان را روی فرق سر دیگران کار بگذارند و برخی هم آرنج هایشان را همچون نیزه در پهلو دیگران فرو می کردند. هرکس در آن لحظه تنها هدفش این بود که از زاویه ای مناسب حادثه را ضبط کند.

از همهمه سرسام آوری که به پا شده بود، ممکن نبود به کوچک ترین اطلاعات دقیقی بدست آورد. در چند دقیقه ای که بسیار طولانی می گذشت، مردی فربه به در عقب و سمتی که من نشسته بودم چسبیده بود و بوی تعریق اش سرگیجه ای عمیق را به جمجمه ام تزریق می کرد. اما من می ترسیدم شیشه بشکند و آن را بالا نمی دادم. تا اینکه مرد بغل دستی من تکانی به خودش داد و به من گفت:((آقا هر جور هست شیشه رو به بالا...)) و بعد رو به راننده کرد و گفت:((آقای راننده جون مادرت کولر بگیر! ما مسافرها پول بیشتری بابت کرایه می دیدم..)) در اون لحظات ابدا فضا برای انتقاد از اینکه چرا از جانب ما حرف زدی فراهم نبود. اما من از فرصت فراهم شده بهترین استفاده را کردم و در لحظاتی که او به جلو خم شده بود کمی جابجا شدم تا قلبم در شرایط عادی در سینه بتپد. و بعد بی تفاوت به غرولند های ضمنی راننده، وقتی مشغول تنظیم کولر بود، سعی کردم شیشه را بالا بدهم.

پس از کمی سکوت، مسافر سمت شاگرد طاقت نیاورد و تحلیلی از وضع موجود ارائه داد:((آقا فکر کنم تصادف شده! احتمال زیاد هم یه موتوری بدبخت بدجوری زیر ماشین یه از خدا بی خبر به فنا رفته...)) ناگهان هیجان تحلیل گری سایر سرنشین ها هم فوران کرد. گویا همگی آنها نه میل داشتند و نه می توانستند در مقابل نشر فرضیات و نظریات خود مقاوت کنند، پس اتاق ماشین به یکی از حرفه ای ترین اتاق های فکر تاریخ بدل شد. بحث در مورد حادثه از نزاع خیابانی و تصادف تا بی خردی های شهرداری و عوارض نابجای دولتی کش می آمد.

تا آنجا که مردی که در سمت مخالف من نشسته بود گفت:((ای بابا... از قتل که بالاتر نیست. اگر یه جنازه اون وسط افتاده بود، بعید میدونم مردم اینقدر جمع میشدن...))

راننده در جواب گفت:((ای گفتی قتل! همین چند روز پیش هم یه نوجوون به دست باباش تو تالش کشته شده! شنیدین؟))

مسافری که اصراری عجبی به آشناکردن کتف هایش با شش های من داشت، بی درنگ جواب داد:((اوف اوف. آره... آقا وقتی شنیدم اعصابم تا چند ساعت خط خطی بود...))

مرد سمت شاگرد که در تمام این مدت به دنبال کشفیات جدیدی در گوشش بود بی محابا پرسید:((این تالش دقیقا کجا می افته؟؟))

و بقیه شروع کردند به صورت هم زمان و در رقابت با یکدیگر به توضیح دادن به او که بهترین جاده کدام است و از چه مسیری می شود درکمترین زمان به تالش رفت. خیلی هم برایشان مهم نبود، گویا فقط می خواستند به نحوی زمان در آن شرایط زودتر بگذرد.

در تمام این مدت من ناخودآگاه از بحث های داخل ماشین و اتفاقات بیرون فاصله گرفته بودم. در این فکر بودم که قضاوت ها چه ساده صورت می پذیرد. به سادگی در چند ثانیه یک نفر از نقش قاتل به نقش بی گناه یا بالعکس جابجا می شود. و یا نفسیرها چه پوچ و ناشیانه در جو جامعه رها می شوند. هرکس خودش را یک نفر مدیر کاردان یا با کمی چاشنی تواضح کارشناسی حاذق می داند که برای اصلاح امور شیوه ها دارند.

بعدها که چه اتفاقی و چه ارادی در باره آن دو حادثه خواندم ، راه حل ها از کلام همگی سرازیر بود و کلیدهای مشکل گشا بی تعداد از جیب ها آوزیران بود به نحوی که صدای به هم خوردنشان را می شد به راحتی در ذهن تصور کرد.

در دل آرزو کردم که

ای کاش به جای آن همه قضاوت ها، ساکت بمانیم تا صدای آنکه اهلیت مخصوص هر اتفاقی را دارد با کیفیت شنیده شود و نه اینکه در دریای اظهارنظرها گم باقی بماند.

ای کاش به جای آن همه بازنشرهای متعارض و تولید همزمان نقش های متناقض برای یک نفر، دست نگه داریم تا هرکس عالم است با تقویت شدن امید مطالعه، مفیدترین ها را بنویسد.

ای کاش به جای کنکاش های نابجا و پرو بال دادن به هرزنامه ها، در خود فرو رویم و تا ممکن است از اتفاقات و حوادث برای زندگی شخصی بهتر خودمان بیاموزیم.

باز هم بازگشت به جمله تکراری

حادثه فقط برای دیگران نیست !

ده نکته در مورد #روابط _حقوقی_پدر_و_فرزند در کانال تلگرام ما بخوانید.


ما را در شبکه های مجازی دنبال کنید.

اینستاگرام:

instagram.com/beshaarat_team

تلگرام:

t.me/beshaarat_team

۳
۰
بشارت
بشارت
همدیگر را آسوده خاطر سازیم و یا آسودگی یکدیگر را برهم نزنیم beshaarat_team
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید