ویرگول
ورودثبت نام
بنیامین
بنیامینمزخرفات
بنیامین
بنیامین
خواندن ۱ دقیقه·۸ روز پیش

باهم بودن

هوا سرده، ولی من احساس گرما میکنم، از اینجا بودنم لذت میبرم. شاید این بچه هارو درست نشناسم ولی احساس میکنم خیلی بهشون نزدیکم، احساس میکنم ثانیه به ثانیه کنار هم لذت می‌بریم. به هرکدوم که نگاه میکنم بهم لبخند میزنه، شاید میمیک صورتش معلوم نباشه. ولی من‌ میفهمم چشم هاشون پر از شور و شعفه پر از احساس صمیمیت، منم جام صمیمیتشون رو سر میکشم. حس دوست داشتنی که توی هواست رو با تموم وجود، میکشم داخل ریه ام. دماغم از سرمای هوا میسوزه ولی لذت بخشه، هوا آفتابی نیست ولی نور خورشید رو حس میکنم. چقدر چیز های بیرون این جمع مهم نیستن، چقدر توی این لحظه بقیه چیزا مهم نیست. دوست دارم تا ابد توی این لحظه بمونم. چقدر خوب که قدرشو میدونم احتمالا هممون میدونیم. توپ داغون و ازهم پاشیده بدمینتون رو با تمام قدرت میزنم، دستم درد میگیره ولی مهم نیست. پیراهنم از شلوارم بیرون اومده، مضحک شدم ولی مهم نیست اینجا هممون مضحکیم. همو بغل کردیم با تمام تفاوت هامون ، شاید خودمون نمیدونیم ولی همو بغل کردیم. پر از حس باهم بودنم. شاید همه رفتارهاشون رو دوست نداشته باشم ولی توی این لحظه تمام وجودشون رو میپذیرم، تک تکشون. همین یک لحظه کافیه برای اینکه تا وقتی زنده ام به یاد داشته باشمشون.

۱۹ آبان ۱۴۰۵، دوازده تجربی، مدرسه شهدای لطیفی

مدرسهدوست داشتندوستانهمکلاسی
۰
۰
بنیامین
بنیامین
مزخرفات
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید