من قهرمان نبودم . هیچ وقت . یک ادم معمولی برای خودم هستم . در پی یک ماوای گم شده در سکون و سکوتم. قهرمان ها نمیمیرند ولی من میمیرم . آن ها در یادها میمانند و من نمیمانم . چه کسی فهمید سقوط شبنم برگسار را وقتی نم باران تند بارید و هیچ کسی پی نبرد در زیر سنگ های عظیم لب دریا ، سوسکی سیاه راه میرفت . قهرمانان اندکند و معمولی ها پی زیستن ساده خویش .