از آنچه مادام در گریزی، به آن، دمی بازگرد.
تنهایی و تنها شدن مرا به یک فراری از خود تبدیل کرده بود، چه در سر تنهای من گذار میکرد که من قراری نمیگرفتم.؟
تنها که میشوی، تنهای واقعی، دور از هر انسان و ارتباطی، آن من، به تو باز میگردد. اگر هیچ زمانی به او گوش نداده باشی، او یک زخمی جنگی است، و چه راحت که از تنهایی ات گریز کنی...
اما
دمی بازگرد
زخمی جنگی را به آغوش بگیر
منتظر یک دوستت دارم توست.