اندوه و غم را این روزها به آسودگی بغل میکنم . انگار دلم برایش میسوزد . یک کودک نحیف که همیشه با ترس های درونی من ، ترد شده . وقتی که بغلم جا خوش کرد، حسابی گریه کرد..راهش را میگیرد و میرود.