این نانوشته را درین وادی حک میکنم تا دستانی از دور دل مادام پر از تنهاییم را به اغوش گیرند ..کس نماند که برای ماندن و برقرار شدن پا پس ننهد و این بی قرارری عطش وارم را کمی دلخوش به بودنش کند ...
دستانی که دستانم رو بگیرد و با هم باشیم ، برای هم ، همراه هم .. دست ها اسراری دارند نگو ....اسرار گفتنی نبودند و تنها حس ها هستند که میانمان اشتیاقی سوزان برای فشردن دستانمان می افروزند .