داستان من و کامپیوتر (قسمت دوم)

قبل از اینکه من کامپیوتر بخرم ، از علاقه زیاد در کلاس آموزش کامپیوتری که مدرسه برگزار می‌کرد شرکت کرده بودم

لینک قسمت اول داستان من و کامپیوتر

کلاسمان را یکی از معلم های زبان انگلیسی اداره میکرد

کلاسی برای دوره آموزش کامپیوتر در نظر گرفته نشده بود و بچه ها در نمازخانه دور هم جمع می شدند

یک کامپیوتر بود که معلم با آن آموزش می داد و بچهای کلاس به مانیتور کوچک آن نگاه می‌کردند

شرکت در کلاس فایده ای نداشت چون زمان کلاس آخر وقت بود و من هم کامپیوتری نداشتم که بخواهم چیز هایی که یاد می‌گیرم را امتحان کنم

کامپیوتر برای من مانند سفینه ای بود برای ورود به دنیای دیگر

زمانی که کامپیوتر را خریدم ، من صاحب سفینه شده بودم

برای مدتی من به امید کار کردن با کامپیوتر از مدرسه می‌آمدم خانه.

زمانی که با مشکل خاموش کردن کامپیوتر مواجه شدم یادم آمد که کلاس کامپیوتری که شرکت می کنم اواخر دوره اش است و قرار بود اینترنت را آموزش بدهند!

من به دنبال خاموش کردن کامپیوتر بودم

بعد از تقریبا دو هفته کلاس برگزار شد و آموزش استفاده از اینترنت و موتور جستجوی گوگل به ما داده شد

در انتهای کلاس یکی از بچه ها درخواست که اجازه هست من کامپیوتر را خاموش کنم؟

و من در آن لحظه خوشحال ترین بودم

نمی دانم چرا خودم آن سوال لعنتی را نپرسیدم!

به هر حال اولین کاری که بعد از رسیدن به خانه کردم، روشن و خاموش کردن کامپیوتر بود

کامپیوتر برای من در آن زمان همه چیز بود

کم کم بیشتر با فایل ها آشنا شدم و کارم ریختن انواع بازی ها و دیدن انواع فیلم ها با سی دی

(CD) بود

انتظار بیشتری نداشتم

چند سالی از داشتن کامپیوترم می گذشت....

من خسته شده بودم که بهترین بازی های کامپیوتری آن دوره روی کامپیوتر من نصب نمی شد

چون رم کامپیوتر من 32مگابایت بود و بازی های روز به حد اقل 128 مگابایت رم نیاز داشتند

مشخصات کلی کامپیوتر من در آن زمان:

رم 32 مگابایت و هارد 20 گیگابایت در مورد سیپیو و دیگر چیزها اطلاعتی خاطرم نیست

وضعیت خانواده طوری نبود که بخواهم کامپیوترم را عوض کنم و یک سیستم جدید و حرفه ای بخرم

خواستم درآمد زایی کنم با کامپیوتر (رایت سیدی) اما کامپیوتر من رایتر نداشت و نمی توانستم

نا امید نشدم یکسری کلیپ های ورزشی و یک سری کلیپ های غیر ورزشی و جذاب پیدا کردم که روی یک سیدی بود

سیدی خام میخریدم و از دوستانی که رایتر داشتند خواهش می کردم که برایم رایت کنند و بعد آن سیدی ها را میفروختم

آپریشن بیزینس دست من بود اما بیشتر کار ها را دوستانم می کردند(:)

در اواخر آنقدر معروف شده بودم که دوستان برام بازاریابی می کردند و مشتری های جدید می آوردند

من در آن زمان به عنوان یک شغل و یک منبع در آمد به این موضوع نگاه نمی کردم

صرفا تفریح بود و بس

کامپیوتر جدید فامیل

یکی از فامیل های نزدیک که خیلی باهم ارتباط داشتیم و همسن خودم هم بود یک کامپیوتر خیلی خوب خرید

من از خودش خوشحال تر بودم ، نمی دانم چرا

آخرین بازی های روز روی کامپیوترش نصب می شد

من هم خوشحال بودم و هم ناراحت!

یکی از همسایگانشان آمد تا اینترنت را برایش راه بی اندازد

من با دقت نگاه میکردم تا بتوانم همان روش ها را روی کامپیوتر خودم راه بی اندازم

زمانی که اینترنتش وصل شد ما با دنیای جدیدی روبرو بودیم

وقتی رفتم خانه شدیدا پیگیر آن بودم که بتوانم اینترنت را وصل کنم

سیم تلفن را وصل کردم

آن اعداد را وارد می کردم

اما نشد

ظاهر داخلی کامپیوتر فامیلمان خیلی شیک تر بود(windows xp) اما برای من قدیمی بود برای همین فکر می کردم کامپیوتر من قابلیت اتصال به اینترنت را ندارد

کم کم بیخیال اینترنت شدم و هر زمان که پیش حامد می رفتم با اینترنت کار می کردیم

خیلی زود حامد با اینترنت راه افتاد مثلا می توانست از سرویس ایمیل یاهو استفاده کند

با بقیه چت می کرد و من باز هم نگاه می کردم

آن زمان ها نصب کردن بازی ها و برنامه ها کار نسبتا سختی بود

برای همین چون اینترنت نداشتم ، استاد نصب کردن نرم افزار شده بودم

یک روز یک سیدی ویندوز xp خریدم (آن موقع نمی دانستم چیست) و شروع کردم به نصب کردن

نصبش خیلی طول کشید اما وقتی کامپیوترم بالا آمد ظاهرش عوض شده بود

من از خوشحالی دور افتخار می زدم در خانه ، به مادرم توضیح دادم اما خیلی نفهمید و فقط خوشحال بود از اینکه من توانسته بودم یک کاری انجام بدهم