
واااای خیلی خیلی خوشحالم که می تونم دوباره بنویسم!
راستش رو بخواین از وقتی که ویروس کرونا تو ایران گسترش پیدا کرد، شرکتی که توش کار می کردم تقریبا ورشکست شد و من هم بی کار شدم!(البته خیلی دوست داشتم از اونجا بیام بیرون و هرچه سریع تر برای خودم کار کنم)
اما خلاصه اینجوری شد که من بیکار شدم و از نوشتن بلاگ و مقاله و هزار تا داستان دیگه به دوووور.
دوست دارم الان همه چیو بگما چون حرف زیاااده اما فکر کنم با یک مطلب کوتاه شروع کنم بهتر باشه.
از دلتنگیم برای نوشتن بخوام بگم مثل فیلمای هندی یا آهنگای شکست عشقیو این داستانا میشه ولی دوست دارم بیشتر روی خوشحالیم از نوشتن رو نشون بدم برای همین فقط میتونم بگم واقعا خوشحالم و لبخند روی لبام هم اینو اثبات می کنه
اگر بخوام بگم که چرا نوشتنو انقدر دوست دارم که خودش یه مطلب جدا می خواد!
اگر بخوام از کسب و کار جدیدم بگم که خودش یک سلسله مطلب میخواد!
اگر بخوام از رویاهام بگم باز هم کلی مطلب جداگونه میخواد!
اگر بخوام از الانم بگم هم کلی زمان میخواد و از اونجایی که الان ساعت 1.30 شبه و صبح باید با انرژی برم سر کار این هم به بعد موکول میشه!
با این همه بهانه خلاصه اگر امشبم نمی نوشتم احساس خوشحالی الانو تجربه نمی کردم.
امیدوارم بتونم از این به بعد تمام چیز هایی که تو ذهنم وجود داره رو به یک مطلب جداگونه تبدیل کنم و بنویسم و لذت ببرم.
نوشتن واقعا بهم انرژی میده
حالا فکر کن بخوای با قلمو کاغذ بنویسی چه حالی میده
خدایا شکرت بابت اینکه بلاخره تونستم در فضای آنلاین مطلبی منتشر کنم، شاید باری همراه نداشت اما رویاهای من یک قدم به من نزدیک تر شدند.
ممنون از اینکه وقت گذاشتید و مطلب این بنده حقیر را مطالعه فرمودید، لطفا با کلیک بر روی قلبی که وجود دارد به بنده انرژی دهید و با گذاشتن نظر خود به من انگیزه ادامه دادن دهید
حتما در شادی هایتان جبران خواهم کرد
دوست دار شما برنارد
نمیدونم چرا لحن آخر نوشتم اینجوری شد ولی شد:)
در ضمن تو اون لحن دوست داشتم اسمم برنارد باشه :)
شما هم لخند بزن خیلی خوبه شاد بودن