
آقای محمدعلی اسماعیل زاده اصل رو عمدتا بعنوان یکی از مدرسان بنام در حوزه "تفکر سیستمی" میشناسند، در یکی از وبینار هاش ایشون یه حرف قشنگ و علمی با دید سیستمی زد و گفت که از لحاظ علمی و تفکر سیستمی واقعا پول ، پول میاره و فقر ، فقر! علتشم اینه که وقتی کسی پول داشته باشه میتونه سرمایه گذاری کنه و در نتیجه سرمایه گذاری ، پول هاش بیشتر میشن ، در ضمن بنظر من منظور از سرمایه گذاری صرفا سرمایه گذاری مالی نیست برای مثال کسی که پول داره امکانات بیشتری داره ، وقتی امکانات بیشتری داشته باشه میتونه خیلی بهتر تحصیل کنه یا در کلاس های آموزشی آزاد شرکت کنه و مهارت هاشو ارتقا بده و وقتی تحصیلات بهتر و مهارت بهتر داشته باشه ، فرصت های شغلی بیشتری براش فراهم هست. ولی کسی که فقیر باشه ، قطعا فرصت های کمتری برای تحصیل و شرکت در دوره های آزاد داره و در نتیجه فرصت های شغلی کمتری براش فراهمه و یجورایی همیشه هشتش گرو نُهِش هست!

اینارو گفتم که برسم به این مسئله که چندروزه بهش فکر میکنم :
من زبان انگلیسیم خوبه و در حد خودم به مکالمه و خواندن مسلط هستم ولی برای بهبود وضعیت زبانم اخیرا به زبانکده مراجعه و در کلاس ها شرکت کردم . ولی یه چیز جالبی که وجود داشت یه همکلاسی هست که با اینکه ظاهر و زندگی خیلی ساده ای داره ، ولی همچنان پر انگیزه در حال شرکت در کلاس ها هست . یه سری ازش پرسیدم فلانی چه خبر چیکارا میکنی ؟ گفت من سه چرخ دارم و با موتور سه چرخ کار میکنم ولی سالهاست به زبان علاقه دارم و کلاسهارو شرکت میکنم.
قطعا هر انسانی فارغ از شغلش و وضعیت فعلیش شریفه و قابل احترام ولی حقیقتاً یکم از خودم خجالت کشیدم چون گاهی اوقات بوده که ناشکری کردم یا قدر چیزایی که داشتم رو ندونستم...
نکته آخر : توجه کنید که گفتم پول ، پول می آورد و نه پول ، شادی! و نه پول ، خوشبختی!