وقتی شما در خیابان هستید اصواتی را می‌شنوید که در خیابان است. این اصوات مربوط به همان مکان است. در خانه، اصوات خیابان کم می‌شود و شما صداهای خانه را درک می‌کنید. هر جا باشید، صدایی که می‌شنوید بر اساس آنجا متفاوت می‌شود. وقتی شما خودگویی دارید، به صورت ذهنی صدا را می‌شنویم. ریشه این طبقه نفس اماره و نفس لوامه است. بر فرض مثال شما چیزی را دارید و دیگری چیز بهتری دارد. نفس امر می‌کند که شما را به طمع بیندازد. جانش امر کردن است. شما را دائماً می‌برد در سطح قیاس و الگو، برای خوشبختی. ولی هر چیزی به دست بیاوری باز هم خوشحال نیستی. نفس لوامه با خجالت کشیدن شروع می‌کند و وجدان بیدار می‌شود. ولی با سرزنش کردن یا هشدار دادن، همراه است. بخش اعظم خودگویی‌ها در این دو نفس ریشه دارد.
شما انتخابی کرده‌اید و این انتخاب یک نتایجی را به بار آورده. شما این نتایج را دوست ندارید. شما انتخاب دیگری می‌کنید. باز هم دوستش ندارید.
مهم‌تر از مراتب نفس قوانین است. یکی از این قوانین، قانون انعکاس است. نتیجه‌ای که به بار آمده خود توست. اگر قانون انعکاس را درک کنیم می‌فهمیم نفس راضیه چیست. هر نتیجه ای که به بار آمد انعکاس توست. قدم اول برای ورود به نفس راضیه پذیرش قانون انعکاس است. با درک قانون انعکاس قانون تضاد را درک می‌کنیم. قدم اول برای درک ضد درک تضاد است.
روح برای تجربه آمده. روح در هر کدی باشد در همان محیط به دنیا خواهد آمد که محیط هم فرکانسش را تجربه کند و مراتب تعالیاش را طی کند. در ماتریکس روح می‌تواند ارتقا پیدا کند. اگر طالب تعالی هستی حتماً یک کدی در شماست. در پی این تعالی رهایی از بند همه چیز ایجاد می‌شود. عالم یک کد می‌شود. صوت برای بودن نیاز به جِرم دارد. نور جرم می‌شود و این دو از هم جدا نیستند. وقتی در مورد روح حرف می‌زنیم آن را از جسم جدا نکنید.
نظر شما چیست؟
