
تصورکنید شخصی مهندس ابزار آلات است و تمایل پیدا کرده در حوزه معنویت استادی را پیدا کند. هر روز بعد از ظهر که از سر کار میآید، باغبانی که سرایدار است و به گل و گیاه هم میرسد پیش او می آید و گفتگویی با هم میکنند و سپس میرود. او چندین مرحله دنبال استاد میگردد. میرود جنوب، میرود شمال و هر بار میآید پیش باغبان و برای او تعریف میکند. باغبان هم یکی دو تا استاد به او معرفی میکند. یک روز به باغبان میگوید: (من استادی را پیدا کردهام که بالای کوههای تبت است من را از همه چیز رها میکند.) پیرمرد به او میگوید با این تمایلی که تو داری حتماً به خواستهات میرسی. او میرود و در راه با سختیهای زیادی روبرو میشود و از او دزدی میکنند و درگیر برف و کوران میشود. خلاصه سینهخیز، سینهخیز خودش را میرساند به کلبهای که استاد در آنجاست. استاد او را تیمار میکند. او داستان خودش را برای استاد تعریف میکند. استاد به او میگوید من و چندین استاد اعظم دیگر غروب آفتاب سفر روح میکنیم. هر کدام از اقصی نقاط دنیا میآییم در همان حیاطی که پیرمرد گلها را آب میدهد و عاشقانه به گنجشکها دانه میدهد، میآییم که از او درس معرفت را یاد بگیریم. تمام این مدت این بزرگ کنار تو بوده و تو به دنبالش هستی.
ما همه وامدار همان شلنگی هستیم که با عشق با آن به گیاهان آب میداده و در آن دانههایی بوده که با عشق به پرندهها میداده. واقعیت امر در زندگی روزمره هم همین است. ما همیشه فکر میکنیم یک چیزی هست که به آن "سیر آفاق" میگوییم. خیلی از عُرَفا این کار را کردهاند و دنیا را گشتهاند و تازه فهمیدهاند که داستان آن نبوده. اتفاقاً ما فراموش کردهایم که عملی را از سر شوق انجام دهیم.
بر گردیم به "نور". آنهایی که عکاسی قدیمی را میشناسند میدانند در تاریکخانه اگر یک کم نور را بیشتر کنی عکس میسوزد. الان هم در عکاسی دیجیتال اگر دیافراگم بیشتر از حد باز شود عکس میسوزد. شما دریچه نور را به روی عکسها باز میکنی. نور چیست؟ نور یکی از اسامی خداوند است. اساس خلقت و هستی است. نور شفا میدهد. نور که میخورد به عکسها شروع میکند به تحلیل رفتن. حتی یک روزنامه اگر جایی در معرض نور بچسبانی ، رفته رفته رنگش میرود. خیلی از عکسها مثل یک نوشته است که "من اینگونه هستم". که در معرض نور از بین میرود.
حلقه مفقوده ما در ارتباط با خودمان، چون شروع آفرینش یک عمل با شوق بوده، آن گم شده است و ما باور کردهایم که موجودات کثیفی هستیم که باید برویم جاییکه ما را تمیز بکنند. نه. شما فقط فکر میکنی. دقیقاً از همون قانون معنوی برای تخریب خودتان استفاده میکنید. قانون عکس. عکسهایی داری. هی میگویی من آلودهام و باید خودم را پاکسازی کنم.
آیا ما قویترین ابزار را داریم؟