غم

گفتند از شادی بگو..

گفتم نمیدانم نمیبینم...

همش روزهای تکراری...

همش غم مثل بیماری..

دور از شادیم و وجودم غم..

هر ساعت کنارم مثل یک همدم..

درد دارم ، درد بی درمان...

نامش زندگیس،بدتر از سرطان..

نا امیدم،امیدی نیست..

همش تاریکی،چراغی نیست...

دگر کنار خودم هم نمیشینم..

حتی خودم را،هم دوست ندارم که ببینم..