ویرگول
ورودثبت نام
کتاب
کتاب
کتاب
کتاب
خواندن ۱ دقیقه·۴ ماه پیش

ذکر جنگل

برگ‌ها با هم سخن می‌گفتند.

نسیمی وزید، و درختان آرام‌تر از همیشه سر به سکوت سپردند.

ماه لبخندی از نور بر چهرهٔ شب نشاند، و ستاره‌ها یکی‌یکی پلک زدند.

آب، نامی را در میانِ سنگ‌ها زمزمه می‌کرد؛ نامی که جنگل با آن سکوتش را آغاز می‌کرد.

آن شب هیچ‌کس تو را ندید...

اما همه از حضورت سخن می‌گفتند.

شاعر »بهنود کیمیائی


ذکر جنگل شاعر بهنود کیمیائی
ذکر جنگل شاعر بهنود کیمیائی

شعر عرفانیخدا
۷
۰
کتاب
کتاب
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید