خواندن 2 دقیقه

فیلم و روان - ۱۱ ⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀
فیلم تحسین شدهی بونگ جونهو بیش از هر چیزی دربارهی عقدهی حقارت است. به گفتهی یونگ ما عقدهها را نداریم، عقدهها ما را دارند. عقده یک زخم شفا نیافته است. عقدهها بخشی از ساختار روان هستند و هیچگاه از بین نمیروند. ما با شناخت آنها و خودکاوی و درمان میتوانیم ریشههای آنها که زخمهای صفر تا هفت سالگی است، از طریق روند درمانی طولانی و جدی با استفاده از ساختار تداعیها پیدا کنیم. جابجایی طبقاتی و روبرو شدن دو خانواده و سیر معکوس اخلاقی که خانوادهی فقیر در پی میگیرند، از لحن کمیک نیمهی اول به لحن تراژیک نیمهی دوم میل میکند. امتیاز فیلم نگاه فاصلهگذارانهاش نسبت به بحران میان دو خانواده و نشان دادن تناقضهای اخلاقی هر دو خانواده و گسستهای میان دو کره است. پدر خانواده وقتی جریان بوی بد خود را میشنود، به هم میریزد و عقدههایش او را به سمت جنایت سوق میدهند. ماندن نمادین شبح او در خانه، باری سیاسی پیدا میکند. طبقهی او جز در زیرزمین اجازهی زندگی ندارد. وقتی در ابتدای فیلم سم دفع حشرات بر او و خانوادهاش پاشیده میشود باید به نام نمادین فیلم فکر میکردیم: انگل.
بهنام شریفی
#فیلم_و_روان #هنر_و_روان #فیلم_درمانی #فیلم_و_روانشناسی #یونگ
#jung #analyticalpsychology #theparasitemovie
#behnam_sharifi #behnamsharifi #بهنام_شریفی