زخم فشاری یا زخم بستر یک آسیب زخم فشاری و یک آسیب به پوست است که در نتیجه فشار مداوم به دلیل اختلال در تحرک ایجاد می شود. این فشار باعث کاهش جریان خون می شود و در نهایت باعث مرگ سلولی ، شکستن پوست و ایجاد زخم باز می شود.
زخم های فشاری یا زخم بستر (bedsore) ممکن است در افرادی که ویلچر نشسته اند یا تختخواب بسته اند ، گاهی حتی پس از مدت کوتاهی (2 تا 6 ساعت) ایجاد شود. اگر شرایطی که منجر به زخم بستر می شود به سرعت اصلاح نشود ، آسیب موضعی پوست به لایه های عمیق بافتی که بر عضلات ، تاندون و استخوان تأثیر می گذارد ، گسترش می یابد.
محل های متداول شامل استخوان خاجی (استخوان دنبالچه) ، پشت ، باسن ، پاشنه پا ، پشت سر و آرنج است. در صورت عدم درمان مناسب ، زخم های باز می توانند منبع درد ، ناتوانی و عفونت شوند.
زخم بستر در پوست که در نتیجه فشار مداوم به دلیل اختلال در تحرک ایجاد می شود. این فشار باعث کاهش جریان خون می شود و در نهایت باعث مرگ سلولی ، شکستن پوست و ایجاد زخم باز می شود. زخم های فشاری ممکن است در افرادی که ویلچر نشسته اند یا تختخواب بسته اند ، گاهی حتی پس از مدت کوتاهی (2 تا 6 ساعت) ایجاد شود.
اگر شرایطی که منجر به زخم فشاری می شود به سرعت اصلاح نشود ، آسیب موضعی پوست به لایه های عمیق بافتی که بر عضلات ، تاندون و استخوان تأثیر می گذارد ، گسترش می یابد. محل های متداول شامل استخوان خاجی (استخوان دنبالچه) ، پشت ، باسن ، پاشنه پا ، پشت سر و آرنج است.
در صورت عدم درمان مناسب ، زخم های باز می توانند منبع درد ، ناتوانی و عفونت شوند.

مراحل تجزیه پوست
مرحله بندی صحیح زخم بستر به تعیین میزان مراقبت و درمان پزشکی کمک می کند.
مرحله ی 1
ممکن است پوست مانند کبودی قرمز شود. یکپارچگی پوست دست نخورده باقی می ماند - هیچ شکستگی یا پارگی وجود ندارد ، اما این ناحیه در معرض خطر شکستگی بیشتر است. بسیار مهم است که ناحیه به سرعت شناسایی شود ، زیرا با درمان مناسب این زخم ها در عرض 60 روز بهبود می یابند.
مرحله 2
پوست باز می شود ، از بین می رود و زخم ایجاد می کند.
مرحله 3
زخم بدتر می شود و در زیر سطح پوست گسترش می یابد و یک دهانه کوچک ایجاد می کند. ممکن است در این مرحله به دلیل آسیب عصبی هیچ دردی وجود نداشته باشد. خطر مرگ بافت و عفونت زیاد است.
مرحله 4
زخم بستر پیشرفت می کنند ، با آسیب گسترده به بافت های عمیق تر (ماهیچه ها ، تاندون ها و استخوان ها). عوارض جدی مانند استئومیلیت (عفونت استخوان) یا سپسیس (عفونت منتقل شده از طریق خون) ممکن است رخ دهد.


پیشگیری و درمان زخم های فشاری
پیشگیری از زخم های فشاری کلیدی است زیرا درمان می تواند مشکل باشد. برنامه های پیشگیری مستلزم تمیز و مرطوب نگه داشتن پوست ، تغییر مکرر موقعیت بدن (با بالا کشیدن مناسب ، عدم مالش روی سطوح) ، استفاده از تشک یا تکیه گاه مخصوص ، مدیریت سایر بیماری های دخیل و اجرای رژیم غذایی سالم است. کاهش یا کاهش فشار بر منطقه ضروری است. هنگامی که زخم ظاهر می شود ، گزینه های درمانی اضافی می تواند شامل موارد زیر باشد:
مراقبت محلی از زخم ، از جمله حفظ تعادل مناسب رطوبت و استفاده از پانسمان های ضد باکتری
دبریدمان (حذف بافت مرده)
تمیز نگه داشتن بافت بدون تأثیر در اطراف زخم فشاری و مرطوب کننده کمی
مداخله جراحی برای ارائه فلپ ماهیچه ای و پیوند پوست برای برخی از بیماران.
شما می توانید برای درمان زخم خود از خدمات پرستاری در منزل گروه بهگر برای درمان زخم بستر خود نیز استفاده کنید .
منبع : بهگر