ویرگول
ورودثبت نام
یخ در بهشت ?
یخ در بهشت ?
یخ در بهشت ?
یخ در بهشت ?
خواندن ۱ دقیقه·۵ سال پیش

رقص در میان نور و شمعدانی


پاهایم که دیگر چون گذشته پر توان نیست، فرشی که گوشه اش کمی پاره شده را لمس میکند.

لمس میکند و و قدم بر میدارد و می گذرد. خانه ام روشن است. خانه ام پر نور است. نور را از همان اولین روز دوست داشتم. تاریکی افکار مزاحم و خستگی روح و تن است. نور، نشانه ی خدا و زندگی و سرزندگی ست.

گلدان شمعدانی ام دارم. شمعدانی و خانه ی پر نور، عالی تر از این مگر داریم؟ اما نه، صبر کن. یک پیرزن که دامن کوتاه تا زانو و بلوز ساده به تن دارد و حالا که به آینه ی با حاشیه ابی رسیده، و نگاهش میکنم، این خانه را کامل میکند. پیرزنی که دیگر موهای مشکی پر پشتش سفید و تو خالی شده‌. شاید زیاد هم بد نیست، موهایم پر نور شده‌. پیرزنی که لب هایش چروک شده و قدش کمی خمیده. ولی همچنان خنده به لب دارد. خنده ای از عمق وجود. از چاه دل.

به گذشته، به تمام سال های زندگی ام که فکر میکنم، میبینم راضی ام. از ازدواج نکردنم راضی ام، از زندگی ساده ام راضی ام، از رقصیدنم...بیش از هرچیز در این دنیا از رقصیدنم راضی ام.



چند وقتی ست نرقصیده ام، طول خانه ام را آهسته آهسته طی میکنم. موسیقی میگذارم و صدایش را گوش کر کن زیاد میکنم. یکی از همان قدیمی ها را گذاشته ام. اصلا انگار موسیقی قدیمی، غرق جادویی ست که موسیقی های جدید ندارند. شاید غرق عشق، یک عشق اصیل و واقعی.

دست هایم هنرمندانه میگردانم، پاهایم را هرچند سخت، همراه میکنم و میرقصم. به یاد ۶۰ سال پیش، روز های ۱۲ سالگی و اولین رقص های سرحالم، می افتم. من دختری بودم از جنس رقص. از سرزمین رقص. حالا ام همانم، تنها کمی موهایم پر نور شده ست :)








پ ن: خوشحال میشم نظرتون رو بخونم :)

رقصعشقموسیقیدلنوشته
۸
۶
یخ در بهشت ?
یخ در بهشت ?
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید