درخت پیر با تنی زخمی از یادگاری، کنار جاده ثابت شده بود. سنش آنقدر زیاد بود که تمام خاطراتش با هم مخلوط شده بود، حتی نمیدانست آن عاشق و معشوقهایی که تنش را با اسمشان زخمی کردند هنوز زندهاند یا خیر!
هرروز هزاران ماشین را میدید که از کنارش رد میشدند، برای این که خودش را سرگرم کند، برای چند راننده داستان میساخت، امروز یکی از آنها عاشق بود، دیگری خیانتکار و...
اما از بین این همه ماشین یک کامیون توجهاش را جلب کرد، بار این ماشینغولپیکر چوب یکی از همنوعانش بود، ماشین نزدیک و نزدیکتر میشد. به درختان اطرافش نگاه کرد، همگی ناراحت بودند، ترس در وجود همه آنها رخنه کرده بود، انگار خودشان بار آن کامیون هستند. صدای موتور ماشین خیلی بلند و آزار دهنده بود، جاده خیلی صاف نبود پس میشد تکان خوردن چوبها را در پشت کامیون دید، صدا برخورد آنها به هم مثل خنجری بود که داشت به تنه درخت نفوذ میکرد.
وقتی کامیون در نیم متریاش قرار داشت تصمیم گرفت انتقام درخت قطع شده را بگیرد، شاید حتی این پیامی باشد برای انسانها که درختان را قطع نکنند، داشت تلاش میکرد ریشهاش را از خاک جدا کند که ناگهان راننده کنترل ماشین را از دست داد و خودبهخود به او برخورد کرد، راننده سالم ماند ولی ماشین کاملا از بین رفت. پیردرخت خوشحال بود که با کاری که کرده دیگر کسی به هم نوعانش آسیبی نمیزند، دریغ از اینکه یک درخت کافی نبود.