
نه مشکلی نیست، بلاخره ادم هر چی رو بیان نکنه مجبوره یه روزنه ای ازش رو یه جا بروز بده. خوشحالم که گفتیش. ناراحتم که همچین حسی داری.
من چند وقتیه که وارد یه نقاهت احساسی شدم. این پروسه برای من باید ساده تر از تو باشه چون تقریبا ادم های گذشته من در دسترس من نیستند و دیدنشون نمیتونه خیلی هم اتفاقی صورت بگیره. یکی از این مراحل نقاهت، انکار گذشته ست. هر چی توی گذشته بوده رو انکار میکنم. انگار اتفاقی نیفتاده. اینجوری، مساعل برام کمرنگ تر شدن. درسته که گذشته رو کامل نمیشه فراموش کرد اما میشه یه لکه ی کمرنگش کرد. گذشته رو که از فیلتر رد کنیم تنها چیز به درد بخوری که ازش میمونه "تجربه" ست. بعضیا میگن گذشته چیزهای قشنگی داره که باید به یادشون اورد. کاملا موافق نیستم. باز هم میشه زیبایی ساخت. ما به اندازه ی زمان حال و آینده برای ساخت زیبایی ها وقت داریم. کل بحثم اینه که اگه شرایطشو داری تو هم همین کارو کن. من واقعا حالم خوب شده. احساس گیجی، ناراحتی، درموندگی و غم میکردم. تنها چیزی که در حال حاضر برام مونده ترس و استرس کنکوره.(خنده ملیح)
یکی از اولین راه هایی که برای فراموشی مساعل پیشنهاد میکنند از بین بردن متعلقات فیزیکی اون شخص یا اتفاقه. مثل دور ریختن یا از نظر پنهان کردن یادگاری ها. انکار گذشته هم تقریبا همچین اثری داره. مثل اتفاقات کتاب 1984 جورج اورول که تاریخ رو با عوض کردن روزنامه ها و کلا مستندات فیزیکی اون عوض میکردند و طی داستان متوجه میشدی که حتی شخص ویرایشگر هم نمیتونست به خاطر بیاره که کدوم واقعیه و کدوم جعلی. انکار گذشته شاید به نظر مثل متعلقات فیزیکی نیاد ولی خیلی شبیه. توضیحش توی این مثاله:
فرض کن یه کتابی رو بخونی و یک قسمت از اون رو به طور پیوسته برای دوستات طی چند روز تکرار کنی.در حالت دیگه تو کتاب رو میخونی و میزاری کنار و دیگه به رخداد های اون فکر نمیکنی.بعد از گذشت چند روز در کدوم حالت قسمت های بیشتری از کتاب رو به خاطر میاری؟
وقتی میگن متعلقات فیزیکی رو از نظر دور کن چون اشیا خیلی ملموس تر خاطرات رو به یاد ما میارند. دیدن، لمس کردن و حتی بوییدن اون ها میتونه خیلی راحت گذشته رو برای ما تکرار کنه. گذشته هم اگر چند بار در روز و هفته برای ما تکرار بشه جزعیات بیشتری رو نسبت به اون واقعه به یاد ما میاره. مثل همون قسمت هایی از کتابی که خوندیم. ولی اگه گذشته رو انکار کنیم، درباره ش با کسی صحبت نکنیم و سعی کنیم که بهش فکر نکنیم کم کم برای ما هم کمرنگ میشه. حتی شاید بعد مدت زمانی دقیقا به خاطر نیاریم که این اتفاقات واقعی بوده یا خیال و توهمی موهوم.
شاید این روش برای تو یا هر کس دیگه ای جواب نده. ولی خب برای من جواب داده.الان نسبتا خیلی پوکر تر شدم. نسبت به گذشته و البته اتفاقات اخیر. این انکار گذشته فقط بخشی از این نقاهت احساسیه که دارم. یه سری چیز های دیگه هم هست که در طول هم حرکت میکنند ولی خب نتیجه اشون اینه که به چپم تر و پوکر تر از پیش بشم. که خب چیز بدی هم نیست.