
دارم قهوه آماده میخورم و دونات شکلاتی میدم بالا. یه لحظه این ترکیب دونات و قهوه و چک کردن ایمیل ها انقدر بهم حس فرهیختگی داد که گفتم بهت ایمیل بزنم :)))
دیشب خوابتو دیدم. شاید بهتر باشه بگم امروز صبح خوابتو دیدم. چون همچین خواب های عجیب و قاطی رو صبح ها میبینم. مخصوصا وقتی که شب قرص خواب خورده باشم. یه وضع عجیبیه.
خواب دیدم رفتیم تلگرام و عکس فرستادی و یه مرد 40 ساله با صورت عجیبی. از اون جایی که تا حالا ندیدمت خواهشمندم یه تصویر برام ارسال کنی :))))
ارع خلاصه دیگه چی خواب دیدم.. اممم.
اهان. سیل اومده بود. خیلی خواب ترسناکی بود.
من مدرسه قدیمیمون بودم. و حس خوشحالی داشتم چون مدرسه قدیمیم بودم ولی دانش اموز نبودم. تو کتابخونه پیش طلارمی بودم.(کتابدار سابق مدرسمون)
یه دفعه یکی اومد تو گفت بریم. گفتیم کجا؟ گفت قبلا هشدار داده بودند سیل میاد ولی همین "الان" داره میاد. باید مدرسه رو تخلیه کنیم.
وسیله های من اونجا بودند. من داشتم فکر میکردم که باید چیارو بردارم.
(خیلی جالبه. باید بهش فکر کنیم که الویتمون بین اشیا فیزیکی چیه و اگه بخوایم بریم یه جایی و احتمالا دیگه برنگردیم چیا رو باید با خودمون ببریم.)
یادمه دفترخاطراتمو برداشتم. هر چی باشه من نوشته بودم که فراموش نشم. و ال استار قرمزمو :)))
که البته در طول خوابم گم میشه و من فکر میکنم که جاش گذاشتم توی مدرسه. و در حالی که کل مدرسه خالیه من برمیگردم اونجا تا کفشامو بردارم. مسیر بازگشت پر پیچ و خم و عجیب کوهستانی و پر از دشمن(علامت تعجب) بود.
ولی خب خیلی رویای شفافی بود و من گرخیده بودم. توی راه رفتن به مدرسه یه مسیر کوهستانی بود و یکی که دنبالم میکرد. داشتم فکر میکردم که الان من دارم در راه خدا یه کاری انجام میدم و اگه بمیرم شهید محسوب میشم :)) نمیدونم چرا همچین چیز شری اون موقع به ذهنم رسید. با پام زدم به یه صخره و افتاد روی طرف. توی موقعیت خیلی مسخره و بدی بودم. عین بز کوهی که روی صخره های صاف وایمیسته. و توی همون لحظه به خودم گفتم من چرا دارم انقدر خودمو عذاب میدم؟ این فقط یه خوابه. و پاپ!! کل رویا ترکید و من بیدار شدم.
البته مثل بقیه کابوس ها از ترس نمیتونستم دست و پامو تکون بدم :)))
اره فلسفه توصیف خواب هامو نمیتونم برات توضیح بدم ولی خب سر صپی بود و من خبری جدید تر از خواب سر صپیم نداشتم.
پایان