خیلی وقته دفتر خاطرات ندارم ، گوشه تقویمی که کارای روزانه م رو مینویسم یه خط ، اونم کلمه وار از وقایع و حس و حالم می نویسم .... میترسم کسی بخواند و بفهمد ... ولی بد تر از اون وقتیه که خودت هم بخونی و یادت نیاد چه حس و حالی داشتی.. مثلا نوشته باشی ...
نم نم باران ...منتظر .... سر حرف باز شه ....کاش اسنپ دیرتر بیاد ....