
صنعت بازی در ۱۰ سال گذشته رشد بسیار زیادی داشته است. فاکتور های اقتصادی را کنار بگذاریم و تنها به مجموع درآمد ایجاد شده نگاهی بیاندازیم متوجه می شویم که صنعت بازی از مجموع صنعت موسیقی و فیلم سازی پر درآمد تر بوده است. به عبارت دیگر همه هنرمندانی که می شناسیم از بازیگر و خواننده، تمام خرجی که در هالیوود و بالیوود می شود کنسرت هایی که برگزار می شوند یک طرف ترازو و طرف دیگر بازی ها هستند که یکه تازی میکنند.
کرونا هم ضربه محکمی به دو صنعت موسیقی و فیلم زده است. با بسته شدن سینما ها و کنسرت ها دیگر عناوین بزرگ سینمایی و خوانندگان مطرح بین المللی نگران کوچک شدن صنعت خود هستند. ولی در این بین استدیو های بازی سازی و شرکت های بزرگ در دنیا سرگرم شادمانی از افزایش سهم خود از بازار سرگرمی هستند. صنعتی که تمرکزش بر گذران وقت کاربران در صفحه های پر زرق و برق تلفن های هوشمند و تلویزیون های بزرگ است. هر چه قدر زمان بیشتری در آنها سپری شود جیب این شرکت ها نیز عمیق تر و پر پول تر می شود.

در این میان توسعه دهندگان، این سربازان خط مقدم صنعت بازی، نیز چشم به ایجاد منفعت از این بازار رو به رشد هستند. در سالیان اخیر شیب استقبال کاربران ایرانی نیز بیشتر شده است و روز به روز شاهد پر رونق شدن این صنعت در ایران عزیزمان هستیم. اما ...
با بزرگ شدن صنعت همیشه اتفاقات خوبی هم پیش نمی آید. این به معنی آن است که نهاد های ناظر بر فعالیت های عرصه مجازی نیز نظارت خود را هر روز بیشتر و بیشتر می کنند و به طبع این نظارت بیشتر و عمیق تر همیشه به سود فعالین در صنعت نیست. بنیاد بازی های رایانه ای یکی از بزرگترین نهاد های حاکم بر صنعت بازی ایران است. با این که این صنعت در ایران خیلی قدمت و حتی عمق ندارد و نیازمند چابکی و هوشمندی مسئولین آن است گاهی دیده می شود که در مواجهه با چالش ها، آن میزان انعطاف به عمل نمی آید و اهالی صنعت متضرر می شوند. گاهی ضرر به معنی خرج و عدم درآمد نیست. گاهی هم این ضرر در قالب سود قابل وصولی که به دست نمی آید محاسبه می شود.

تمامی مشکلات داخل را کنار بگذاریم، تحریم ها و قطع بودن سیستم بانکی کشور نیز داغ تازه ای بر دل صنعت بازی ایران میگذارد. معمولا چرخه این صنعت را ۴ رکن اصلی میگرداند. شرکت های بزرگ توسعه بازی ، استودیو های کوچک تر ( به اصطلاع indie game developers )، ناشرین بازی و تبلیغات. به صورت کلی تعداد انگشت شماری شرکت بزرگ بازی سازی در ایران فعالیت دارند و تمرکز ویژه ای بر بازار داخل دارند. چرا که بازار به نسبت بی رقیبی وجود دارد و هم اینکه رقابت با عناوین بزرگ در بودجه و عمق دانش این شرکت ها مجالی برای امید نمیگذارد. استودیو های بازی به تناسب چابکی خود توانسته اند اندکی مزه بازار بین المللی را بچشند ولی هزاران دوز و کلک در این میان لازم است. چرا که نه ناشرین بازی علاقه ای به کار با هویت ایرانی دارند نه شرکت های تبلیغاتی حاضر به ارایه SDK خود به این هویت هستند.
تیم بازی نو سالیان سال تجربه کار با استدیو های بازی، تیم های توسعه دهنده و ناشرین بین المللی را دارد و قصد داریم که در این مسیر کنار صنعت بازی های ایرانی باشیم. چرا که از نزدیک شاهد پتانسیل بالای ورود به بازار های بین المللی بوده ایم و چالش ها و مسائل توسعه دهنده ایرانی و ناشر بین المللی را دیده ایم. برخی از این مشکلات مانند انتقال درآمد ارزی، زیر ساخت مورد نیاز برای انتشار بین المللی مانند سرور و توانایی بومی سازی بازی ( مانند ترجمه متون و اصوات و تصاویر) و خود هویت افراد، سدی شده اند برای فراموشی بازار بین المللی.
ما در بازی نو خدماتی مانند :

ما در ابتدای راه هستیم و امیدواریم با کمک همه اهالی صنعت بتوانیم پلی باشیم تا در زما محدودیت و حتی بعد از آن توسعه دهندگان بازی بتوانند از دانش خود کسب منفعت کنند.
اگر شما هم مشغول توسعه بازی هستید و یا قبلا آن را منشتر کرده اید به سایت ما سر بزنید.