آمارها نشان میدهد نسبت تشکیل انباشت سرمایه به GPD (تولید ناخالص ملی)، در کشور طی نیمقرن اخیر همواره مناسب بوده و از اکثر کشورهای درحال توسعه بهتر بوده است. این روند قاعدتاً میبایست موجب رشد بالای تولید و افزایش رفاه در جامعه میشد. اما این نتیجه، آنطور که باید رخ نداده است. چرا ؟

1. کیفیت سرمایهگذاریها
طبق آمار وزارت صنعت، معدن و تجارت، 70 درصد طرحهای سرمایهگذاری کشور، بین صفر تا 20 درصد پیشرفت داشتهاند و در همان حال متوقف شدهاند. وقتی به آمارها نگاه میاندازیم متوجه میشویم که طرحها، بدون ارزیابیهای فنی و اقتصادی و اکثراً با فشارهای سیاسی و اعمال سلیقه نمایندگان مجلس شروع به کار کردهاند. منابع مالی کشور محدود است و تعریف همزمان دهها و صدها طرح بدون تشخیص اولویت فنی آنها، موجب طولانی شدن زمان اجرای آنها شده است. این گذشت زمان، موجب افزایش هزینههای سرمایهگذاری وخارج شدن آنها از صرفه اقتصادی شده است. بماند که اکثر طرحهایی که به واسطهی فشارهای سیاسی در شهرهای کوچک افتاح شد، از ابتدا توجیه اقتصادی نداشت و بنابراین نیمه کاره رها شد.
نکتهای که باید تذکر داد ایناست که تا زمانی که سرمایهگذاری جریانی از طرف تقاضاست موجب تورم میشود و وقتی به سمت عرضه اقتصاد متصل شد موج کاهش تورم میشود. لذا یکی از دلایلی که باعث بوجود آمدن تورم مزمن در اقتصاد ایران شده است، این حجم بالای پروژههای نیمه تمام در کشور است.
در بخش های بعدی این مقاله دلایل دیگر این موضوع را بررسی خواهیم کرد.
شرکت بینالمللی مشاور اقتصادی، اقتصادی و سرمایهگذاری باتابکارا