▫
جناب آقای دکتر منصور غلامی
وزیر محترم علوم، تحقیقات و فناوری
سلام علیکم
در پی شیوع ویروس منحوس کرونا فعالیتهای جاری در سطح دانشگاهها شکل تازهای به خود گرفت و بسیاری از مدیران و مسئولین حوزه علم و فرهنگ دانشگاه تلاش کردند در جهت خدمتگزاری هرچه بهتر، اهداف و رسالات حوزه مسئولیت خویش را با شرایط حاکم و ابزارهای متناسب تطبیق دهند و طرحها و برنامههای خود را در فضای مجازی و به دور از خطر ابتلا به بیماری به اجرا بگذارند. عدهای از مسئولان اما از تاثیرات ناشی از خلأ فعالیت فرهنگی یا علمی چشمپوشی کردند و از ابتدای تعطیلی امور حضوری در دانشگاه، چیزی جز عنوانی از مسئولیت خود را به دوش نکشیدند. جناب آقای دکتر مرتضویان، معاون فرهنگی دانشجویی پردیس ابوریحان دانشگاه تهران، اکنون با گذشت حدود شش ماه از تعطیلی دانشگاهها از تمامی فعالیتهای قابل اجرا و ظرفیتهای فرهنگی قابل استفاده، به «هیچ» اکتفا کردهاند و حتی برگزاری جلسهی شورای فرهنگی را - به عنوان اساسیترین رکن طرحریزی فرهنگی - از تاریخ ۲۷ بهمن ۹۸ تا تاریخ نگارش این نامه (بیش از ۶ ماه و بیش از نیمی از سال) به تعطیلی کشانده اند و این درحالی است که در این مدت زمان بستر برگزاری جلسات مجازی فراهم شده. این امر چندین مرتبه به صورت حضوری، تماس تلفنی و نامه رسمی، ضمن درخواست پیگیری و ارائه نتیجه پیگیری به ایشان تذکر داده شد؛ اما ایشان در واکنش به درخواست بسیج دانشجویی جهت شفافسازی علت این اخلال و برگزاری مجدد جلسه شورای فرهنگی، با ترش رویی، خود و شأن خود را از پاسخگویی به این تشکل انقلابی مبرا دانستند. علاوه بر این، موارد دیگری نیز از ناکارآمدی و ضعف عملکرد دوساله ایشان در جایگاه معاونت فرهنگی دانشجویی قابل ذکر است:
بسیج دانشجویی قدرت علمی و توانایی ایشان در امر تدریس را تصدیق می کند، اما ایشان هیچ سنخیتی با مقوله کار فرهنگی و دانشجویی ندارند و مشخص نیست بر اساس کدام ویژگی یا خصلت برای این جایگاه انتخاب شدند و نگاهشان نسبت به مسائل فرهنگی و نیز امور تشکلها و نهادهای دانشجویی مانند بسیج و شورای صنفی، جز یک دید سطحی نیست و تعاملات با این نهادها از سوی ایشان صرفا به سایر مسئولین و کارکنان زیر مجموعه معاونت فرهنگی دانشجویی ارجاع داده می شود. تا جایی که حتی زمزمههای نارضایتی از سوی برخی کارکنان زیرمجموعه ایشان نیز به گوش میرسد. نکته قابل توجه این است که بخش اعظمی از جلسهی شورای فرهنگی حول مسائل مالی و تعیین و تخصیص بودجه به برنامهها میگردد و ایشان به عنوان دبیر جلسه، نه تنها در کسوت متولی امور فرهنگی نقش محوری ایفا نمیکنند، بلکه گاهی با تغییرات غیرفنی عملا اثربخشی برخی طرحها و برنامه ها را خدشه دار می کنند.
ارتباط و تعامل ایشان با قشر دانشجو حتی در حدّ ارتباطهای اولیه، دچار نقصان است؛ در حالی که عملکرد معاون فرهنگی دانشجویی پیشین پردیس در این زمینه مورد تحسین و تمجید دانشجویان بوده و هست تا جایی که شماره تلفن همراه خود را در اختیار عموم دانشجویان قرار میدادند.
این مسئله که درصد افسردگی در پردیس ابوریحان نسبت به سایر دانشکدهها و پردیسهای دانشگاه تهران بیشتر است، بارها در جلسات شورای فرهنگی مورد بررسی قرار گرفته است. کمبود فضاهای فرهنگی و تفریحی شهرستان پاکدشت و نیز عدم توجه معاونت فرهنگی دانشجویی به مقوله افزایش سطح امید در دانشجویان از عوامل افزایش افسردگی در پردیس ابوریحان است. این در حالی است که با وجود چنین مسائلی، معاون فرهنگی پردیس ابوریحان باید بیش از سایر دانشکدهها روی حل این مسئله تمرکز کند. غفلت ایشان از ظرفیت و استعداد دانشجویان فعال در تشکل ها و کانون های دانشجویی، همچون کانون ادبی، کانون تئاتر و موسیقی نشانگر بی تدبیری در مدیریت و استفاده از این ظرفیت ها و حیف و میل استعدادهاست که نتیجه ای جز کاهش سطح امید در دانشگاه ندارد. طرح های فوق العاده ایشان برای فعالیت فرهنگی در سطح پردیس به برنامه هایی همچون «روز شاد» که جز یک تجمع یک روزه و چند بخش بازی و پذیرایی بی محتوا و یا «کافه کتاب» که طرحی پر اشکال از دید معاونان،کارکنان، دانشجویان و دست اندرکاران پردیس است، محدود می شود. این نکته نیز حائز اهمیت است که طرح های مهمی مانند طرح پیشگیری از استعمال دخانیات در دانشگاه و خوابگاه که اجرای آن از وظایف انکار ناپذیر معاونت فرهنگی دانشجویی است، در جلسات شورای فرهنگی مطرح شد و از میان تمام راهکارهای سلبی و ایجابی تنها بهارائه چند پیشنهاد و دستورالعمل شفاهی اکتفا شد. در حال حاضر نیز با توجه به شرایط حاکم در جامعه و سختی رفت و آمد و مشکلات اقتصادی دانشجویان مستقر در خوابگاه پردیس، ایشان با توقف پشت آیین نامهها و شیوهنامههای بهداشتی، بیش از پیش دیدگاه برتر دانستن دانشگاه های دیگر را در دانشجویان تقویت کرده اند، و این در حالی است که مسئولین پردیس منابع طبیعی کرج با ارتباط موثر با خیرین، لوازم تهیه غذای رایگان و بهداشتی را برای دانشجویان خوابگاهی فراهم کرده تا زمان بیشتری در روز را به تمرکز روی مطالعه خود اختصاص دهند و دغدغه های اینچنینی روند تحصیلشان را کند نکند.
در طول دوسال مسئولیت آقای دکتر مرتضویان، به خاطر نداریم ایشان از ابتدا تا انتهای یک مراسم فرهنگی را حضور داشته باشند و یا بر مقدمات و تهیه و تدارک مراسمات نظارت دقیق داشته باشند؛ در حالی که معاون فرهنگی سابق بر تمام مراحل تدارک تا اجرای مراسمات حضور موثر و نظارت داشتند.
بُعد مسافت پردیس ابوریحان از پردیس مرکزی دانشگاه تهران موجب میشود مسئولین نگاهی دست دوم به مسائل پردیس ابوریحان داشته باشند و حل معضلات آن را در اولویتهای پایینتر قرار دهند. با این حال پردیس ابوریحان دانشگاه تهران تحت نظر وزارت علوم، تحقیقات و فناوری فعالیت میکند و وزارت علوم در قبال زیرمجموعههای خود مسئول است. آنچه به محضرتان عرض شد سابقهی فعالیت و گزارش عملکرد معاون فرهنگی دانشجویی پردیس ابوریحان دانشگاه تهران بود. در این کشور دریافتی «فوق العاده مدیریتی» که تنها یک بخش از حقوق ماهیانه ایشان است تقریباً برابری میکند با دریافتی ماهیانه یک خانواده کارگری، و این در حالی است که یک کارگر هر روز مشغول کار است اما ایشان یک چهارم از دوره مسئولیت دوساله خود را به تعطیلی کشاندند و حتی جلسات شورای فرهنگی را به صورت مجازی برگزار نکردند و در این مدت، فعالیت آنچنانی فرهنگی از سوی ایشان صورت نگرفته و حتی برنامهای به مناسبت فرارسیدن محرم الحرام و احیای شعائر حسینی در نظر گرفته نشده. اعتقاد بسیج دانشجویی این است که انکار تمامی اقدامات صورت گرفته در دوره مسئولیت آقای دکتر مرتضویان، تضییع حقوق کارکنان و دانشجویان دغدغه مند و فعال پردیس است، اما شناخته شدن فعالیت های انجام شده در دوره مسئولیت ایشان به عنوان مستمسک ادعای موفقیت آمیز بودن دوره دوساله شان غیرمنصفانه و ظلمی آشکار در هر یک از شئون مدیریتی، پشتیبانی، طرح ریزی و راهبردی فرهنگ در سطح پردیس است.
خواهشمندیم نسبت به عزل ایشان از جایگاه فعلی به عنوان پستی حیاتی و تاثیر گذار در فضای دانشگاه اقدام نمایید. پیشاپیش از حسن همکاری جنابعالی سپاسگزاریم و امید است موضوع مذکور پیگیری و نتیجه اعلام شود. در آخر نامه را با این سخن از بنیانگذار انقلاب، حضرت امام خمینی(ره) به پایان میرسانیم:
فرهنگ مبدا همه خوشبختیها و بدبختیهای ملت است. اگر فرهنگ ناصالح شد، این جوانهایی که تربیت میشوند به این تربیتهای فرهنگ ناصالح، اینها در آتیه فساد ایجاد میکنند. فرهنگ استعماری، جوان استعماری تحویل مملکت میدهد. فرهنگی که با نقشه دیگران درست میشود و اجانب برای ما نقشهکشی میکنند و با صورت فرهنگ میخواهند تحویل جامعه ما بدهند، این فرهنگ، فرهنگ استعماری و انگلیس است.