روح خدا بسیج جهانی مسلمین را عامل از بین بردن زرق و برق کاخ های سفید و سرخ استکبار می داند، بسیج یعنی یک روح بزرگ که از به هم پیوستن روح های متعدد هم عهد به وجود آمده است که تمام منیت ها را برای ما شدن کنارگذاشته اند.
قرآن کریم می فرماید وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ یعنی هریک از این روح های کوچک (حرکت فردی) قوا و استطاعتشان را برای قیام لله و مبارزه با کفر تجمیع کنند.
ما بعنوان یک انسان دارای قوای مختلفی هستیم که بخشی از آن شناخته شده اند اما برخی دیگر ا کمتر مورد توجه قرار گرفته اند که قوه ی حب و بغض یکی از این قوایی است که نسبت به آن کم توجهی شده و در نظام تشکیلاتی بحث دارای اهمیت بسیاری است.
وجه متمایز کننده اساسی نظامات غیراسلامی با نظامات اسلامی در جهت دهی به همین حب وبغض هاست؛ یعنی قرار دادن روابط بر اساس نظام تولی و تبری که همان ولایت است موید این امر در روایت آمده است که : «هل الدین الا الحب و البغض» آیا دین چیزی جز حب و بغض است؟
عدم شناخت حدود حب و بغض ما را از ظرفیت آن مهم محروم نموده. انسان با حب و بغض ، فرازمانی و فرامکانی میشود یعنی همان حقیقتی که محدود به احکام جسم نیست آشکار میشود. به طور مثال اگر محبت به بودن در کربلا و یاری فرزند رسول خدا در وجود انسان شکل بگیرد، این محبت حقیقتا انسان را به آن زمان میبرد. همچنین محبت به اتفاقات آخرالزمان انسان را به آن دوره میبرد و روایات و آیات مربوط به این دوره برای شکل دادن چنین محبتی آورده شده است.
در جنگ جمل، یکى از دوستان امیرالمؤمنین (علیه السلام) ، آهى کشید و گفت: اى کاش! برادرم هم بود!
حضرت پرسیدند: اهوى اخیک معنا؛ آیا میل برادرت با ماست؟ (یعنى همان صمیم قلب و نیتش، میلش، خواستش، آیا با ماست؟ )
عرض کرد: بلى، والله!
حضرت فرمود: او با ماست.
فرمود: مىآیند کسانى که هنوز در پشت پدران و رحم مادرانند و به دنیا نیامده اند که با ما شریکند در این موقف.
حضرت نفرمود در ثوابش شریک است بلکه فرمود او با ماست، یعنی الان همراه ماست و همهی این امر به اعتبار حب و میل قلب است.
محبت علاوه بر فرازمانی و فرامکانی شدن، سرعت انسان در سلوک را نیز به سمت و جهت یک چیز بیشتر میکند. یعنی زمان طولانی و یک فاصله مکانی طولانی را در یک لحظه طی کند. سرعت حرکت بدن محدود به عالم دنیاست منتها سرعت حرکت محبت نامحدود است. مثال آن را در داستان آصف ابن برخیا در آوردن عرش ملکه سرزمین سبا در قرآن میبینیم که آن را «قَبْلَ أَنْ يَرْتَدَّ إِلَيْكَ طَرْفُكَ – 27 سوره نمل» قبل از نگاه کردن حضرت سلیمان حاضر فرمود. قبل از نگاه یعنی فوق سرعت نور در عالم ماده و انرژی.
در این سیر هرچه محبوب قوی تر و محب آماده تر باشد، سرعت حرکت بیشتر میشود و بالعکس. لذا هرچه آرمان بزرگ تر و افراد اهل محبت بیشتر باشند سرعت بیشتر میگردد و این سرعت به سوی غایت حقیقی میل می کند.
لذا در تشکیلات هرچه محبت های اعضا نسبت به یکدیگر متفرق تر باشد، خروجی هایی که در این تشکیلات خلق میشود پراکنده تر است و از طرفی هرچه جهت محبت افراد واحدتر باشد سرعت حرکت و وحدت را زیادتر میکند و اثر آن قوی تر است. هرچه محبت بین اعضا در یک تشکیلات بیشتر باشد، وحدت تشکیلات زیاد تر است.وحدت سبب میشود نیروها در یک جهت حرکت کنند و موجب اثر بخشی تشکیلات خواهد شد.
جذب نیرو در یک تشکیلات در دایره مشابهت ها صورت میگیرد و جدایی و گسستگی ها به سبب تباین هاست. لذا برای استمرار حیات تشکیلات باید شباهت ها بیشتر شود.شباهت ها در دایره محبت ها شکل میگیرد. مشابهت بیشتر اعضای اصلی تشکیلات با هم و مشابهت آنها با افراد بیرون تشکیلات و جامعه سبب تقویت جذب میشود. لذا برای جذب حداکثری مشابهت های اعضاي اصلی با هم و مشابهت های آنها با افراد بیرونی و جامعه بیشتر شود. شباهت ها گاه به اوج خود میرسد مانند امام و ماموم که شدت اقتدای ماموم به امام سبب تبدیل شدن او به شان امام میشود که فرمود «يَوْمَ نَدْعُو كُلَّ أُنَاسٍ بِإِمَامِهِمْ – 71 سوره اسراء
محمد مرادی