ویرگول
ورودثبت نام
بسیج دانشجویی دانشگاه تهران
بسیج دانشجویی دانشگاه تهرانتریبون رسمی بسیج دانشجویی دانشگاه تهران
بسیج دانشجویی دانشگاه تهران
بسیج دانشجویی دانشگاه تهران
خواندن ۱۱ دقیقه·۶ سال پیش

حسب انصاف...

بعد از انتشار و بازتاب گسترده‌ی توئیت اینجانب پیرامون اقای بذرپاش، انتقادات و مجادلات فراوانی پیرامون موضوع و محتوای جلسات و همچنین شخص حقیر ایجاد شد؛ بی اخلاقی ها و تهمت هایی نیز نثار بنده شد که ان‌شاالله بنا دارم در این یادداشت به آن‌ها بپردازم.

ابهاماتی که پیرامون آقای بذرپاش مطرح کردیم و پاسخ‌هایی که شنیدیم را در حد توان مطرح می‌کنم:

اول) در آیین نامه داخلی مجلس پیرامون شرایط لازم برای انتخاب رئیس دیوان محاسبات 3 شرط بیان شده است. در تبصره 2 ماده 51  آیین نامه داخلی مجلس برخورداری از مدرک تحصیلی کارشناسی ارشد و بالاتر، سابقه خدمت در مقام های مدیریتی مطابق ماده‌ی 71 قانون مدیریت خدمات کشوری و هم‌طرازان آنان و حداقل بیست سال سابقه کار؛ از شرایط احراز سمت ریاست دیوان محاسبات است.

با مدرک دکتری مدیریت بدرپاش شرط اول احراز شده، او سابقه معاونت ریاست جمهوری و نمایندگی مجلس را نیز دارد؛ بنابراین شرط احراز مقامات ماده 71 قانون مدیریت خدمات کشوری نیز احصا می‌شود؛ برای شرط سوم در آیین‌نامه نیز صرفا به سابقه‌ی کار اشاره شده و نه سابقه مدیریت؛ از این رو با توجه به نامه‌ی رسمی 5 بندی پژوهشکده شهید رضایی و اعلام گواهی اشتغال ایشان در سال 79 در این پژوهشکده؛ 20 سال سابقه ایشان تایید می شود.

در این باره اختلافی میان کمیسیون آیین نامه داخلی مجلس و کمیسون برنامه و بودجه پیش می آید کمیسیون آیین نامه داخلی اعتقاد دارد که به جای بیست سال سابقه کار باید بیست سال سابقه مدیریت لحاظ شود؛ اما در قانون بیست سال سابقه کار تصریح شده است و اگر قرار به تغییر این گزاره قانونی باشد باید این تغییر به صحن علنی مجلس بیاید و دو سوم نمایندگان به آن رای دهند که این مهم تا اون روز و حتی ایام اخیر رخ نداده است.

برای حل این اختلاف حاجی‌بابایی ریاست کمیسون برنامه و بودجه که مطابق قانون مرجع اصلی احراز شرایط شخص رئیس دیوان محاسبات است، نامه ای به قالیباف نوشته و از ایشان طلب راه حل می کند. قالیباف مطابق قانون برای برطرف کردن این مشکل، مساله را به مرجع تفسیری مجلس یعنی اداره‌ی قوانین می‌فرستد و درخواست استفساریه می کند؛ در نهایت اداره‌ی قوانین نظر کمیسون برنامه و بودجه را تایید کرده و همان بیست سال سابقه کار محل استناد قرار می گیرد و اساسا نکاتی چون سابقه بیمه و.. انطباقی با قانون پیدا نمی کند.

دوم) پیرامون نسبت تخصص ایشان با منصب ریاست دیوان محاسبات، این سوال را خودم از ایشان پرسیدم؛ در این باره معمولا به یک نکته بسیار مهم اشاره نمی شود. دیوان محاسبات دو شان کارکردی دارد؛ یک بخش مربوط به حیطه‌ی دادستانی دیوان محاسبات، که لاجرم نیازمند تخصص و تجربه‌ی حقوقی و قضایی است؛ پس اساسا انتخاب بذرپاش ربطی به این بخش نداشته و فردی دیگر برای این منصب معرفی شده و رای آورده است. اما شان دوم بخش نظارتی و امورات مدیریتی مربوط به تفریغ بودجه که ماموریت اصلی دیوان محاسبات می باشد. در این باره اشاره داشتند که مدرک دکترا و ارشد من مدیریت بوده و اتفاقا مدرک تحصیلی رقیب ایشان جناب فروزنده هم مدیرت بوده‌است؛ نکته‌ی جالب آنکه مدرک تحصیلی روسای سابق و اسبق دیوان محاسبات یعنی عادل آذر و رحمانی فضلی هم مدیریت بوده؛ فلذا نسبت این رشته بی‌ربط به منصب ریاست دیوان محاسبات نیست و اساسا قانون‌گذار هم محدودیت تحصیلی خاصی را وضع نکرده‌است.

ایشان به سوابق نظارتی خود نیز اشاره داشتند؛ به چهارسال نمایندگی خود در مجلس و عضویت چندین ساله در هیات رسیدگی به تخلفات شوراهای اسلامی شهر و روستا تهران به عنوان دو نهاد نظارتی اشاره کردند. به لحاظ آشنایی با بودجه و نحوه بودجه ریزی هم به دوران ریاست خود بر شرکت سایپا (بودجه ریزی شرکتی برای 120 زیر مجموعه) و سازمان ملی جوانان (بودجه‌ی دستگاه اجرایی) و دوران معاون ریاست جمهور بودن(جرح و تعدیل بودجه در هیات دولت) و چهارسال نمایندگی در مجلس ارجاع دادند (بررسی لایحه بودجه دولتی).

سوم) اولین اعتراض ها بعد از مطرح شدن این شائبه که ایشان از دوره مسئولیت خویش در بسیج دانشجویی سوء استفاده کرده است، توسط بسیج دانشجویی دانشگاه تهران صورت گرفت و پس از بسیج سایر دانشگاه‌ها نیز به میدان مطالبه آمدند. از سوی دیگر با توجه به اینکه شخص بذرپاش خود را از خانواده‌ی بسیج دانشجویی می دانست، بر خود فرض دانست که لااقل با فعالین بسیج دانشجویی جلسه ای را ترتیب دهد؛ فلذا علت جلسه اولیه ایشان با فعالین بسیج دانشجویی دانشگاه‌های تهران را با این منطق ذکر شده فهم می کنم.

البته؛ هم من و هم باقی دوستان بارها به ایشان و تیم رسانه ای شان این نکته را متذکر شدیم که این مدل جلسات کفایت نکرده و شما باید به افکار عمومی پاسخ گو باشید و تنوير افکار عمومی را

به عنوان یک واجب شرعی بدانید؛ که متاسفانه تا این لحظه صحبت‌های ما اثری نداشته و صرفا به این علت که فضا مسموم است ورودی به این قضیه نداشته‌اند؛ هر چند که مطابق قول اطرافیان و شخص ایشان در آینده ای نزدیک این مهم رخ می دهد!

چهارم) در جواب به ماجرای جعل نامه‌ی پژوهشکده، بذرپاش قبول داشت که در نامه‌ی اول منتشر شده توسط پژوهشکده ایرادات شکلی وجود داشته؛ او می‌گفت که بهتر بود دوستان پژوهشکده رعایت می کردند اما با نامه و بیانیه‌ی رسمی پژوهشکده که بعدا با مهر و سربرگ و امضای ریاست فعلی آن یعنی آقای دکتر وثوقی وحدت منتشر شد، دیگر بحثی پیرامون صحت کار کردن ایشان باقی نمی‌ماند. او گفت اگر ایرادی هم بوده متوجه صادر کننده است و بنده هیچ جعلی انجام نداده‌ام، گرچه اساسا جعلی چه مادی و چه معنوی رخ نداده‌است؛ در جعل مادی مثلا امضای یک نفر بدون اجازه وی زده می‌شود و یا بدون اجازه‌ی موسسه‌ای آرم آن موسسه استفاده می‌شود.

جعل معنوی هم عبارت است از دست بردن و تغییر در سندی که ضررش متوجه بیت المال باشد؛ آیا در ماجرای اخیر به کسی ضرری رسیده است؟ آیا ما امضای رئیس را جعل کرده ایم؟ آیا پژوهشکده ای در کار نبوده و ما گفتیم بوده است؟ هم پژوهشکده موجود است و شخص رئیس فعلی و اسبق آن می توانید بروید بپرسید. من خلافی را در ارتباط با پژوهشکده ابراز نکردم و اتفاقا خود پژوهشکده در نامه 5 بندی دوم خود به صراحت شهادت به بودن ما دادند و موضع خود را شفاف بیان کردند.

این ادعا که پژوهشکده در آن سال‌ها یعنی از سال 78 به بعد فعالیتی نداشته را رد کرده و عنوان کرد که در آن زمان 15 نفر در آنجا حقوق می گرفته و من نمی گرفتم و می توانید از افرادی که با پژوهشکده کار می کردند همچون عزیز جعفری و منصور رحیمی و قالیباف و نيروي هوایی ارتش و.. بپرسید.


پنجم) در باب مقالات و اینکه آخرین مقاله او در سال 2016 در مجله ای منتشر شده است که آخرین چاپ آن 2011 بوده است؛ بیان کردند که اینطور نیست و سایت آن ژورنال از دسترس خارج شده است و این مقاله، صرفا یک مقاله علمی ترویجی در یک نشریه ساده خارجی بوده است. همچنین درباره چاپ مقالات در نشریه پدر خانم شان، نیز بیان داشتند که برای مجلس هیچ مقاله‌ای را ارائه نداده‌اند چرا که اساسا نیازی نبوده است و اذعان داشتند که نشریه پدر خانمشان که از اساتید بزرگ دانشگاهی در رشته مدیریت هستند، از نشریه های معتبر علمی محسوب می شود و این طرح بحث را در جلسه بی معنا دانستند.

ششم‌) درباره توسکا گفت که صرفا ایشان عضو غیر موظف شرکت گسترش الکترونیک مبین ایران بودند که با چندین واسطه به توسکا می‌رسد که هیچ ارتباطی با تخلفات توسکا ندارد. در دفاع از دوره‌ی صدارت خود بر سایپا اشاره داشتند که در دوره ایشان بیش ترین سود حاصله شرکت رقم خورده است و تولید اتومبیل تیبا به عنوان اولین خودروی ملی خانواده سایپا شکل گرفته است.

ب) در ارتباط با نکاتی که نسبت به شخص حقیر مطرح شد مواردی را عرض می کنم:

اول) مواضع حقیر نسبت به جریان اصولگرایی و انتقادهای صریحم به آنان، در یادداشت‌ها و مقالات متعددی که منتشر کرده‌ام نمایان است. همین‌جا به صراحت عرض می‌کنم هم به صورت مصداقی و هم در حیطه‌ی مبانی، انتقادهای متعددی به آقایان اصول‌گرا از پیر تا جوانشان داشته و اساسا در بسیاری از موارد نوع کنش سیاست ورزانه آنان را مدلی غیر انقلابی و حتی ضد انقلابی دانسته و در بسیاری از موارد تفاوتی میان آن‌ها با اصلاح‌طلبان قائل نیستم.

دوم) بنده در جلسات مطالبه‌گری فراوانی شرکت کرده‌ام. از جلسه با رهبر انقلاب، رئیسی و قالیباف تا عزیز جعفری و حاجی زاده؛ در بعضی از این موارد اقناع شده و در برخی موارد هم اقناع نشده‌ام؛ این نکته‌ی واضحی‌ست که اگر کسی می خواهد فردی را متهم به جرمی کند، باید حجت شرعی برای آن داشته باشد؛ حقیر بعد از انتشار مطالبی بر علیه بذرپاش و بیان اتهاماتی نسبت به ایشان؛ پس از کسب اطلاعات جدید و یافتن ابعاد جدیدی از ماجرا، به این علت که اتهامات قبلی را عمومی منتشر کرده‌بودم، مطالب قبلی را حذف کرده و در همان بستر عمومی و فضای توئیتری از ایشان طلب حلالیت کردم.

سوم) اعتقادم آن است که به لحاظ حقوقی و قضایی نمی توان بر علیه شخص بذرپاش اتهامی وارد کرد؛ می شود به لحاظ سیاسی، خط و مشی جریانی ایشان را مورد انتقاد قرار داد؛ اما به نظر می‌رسد به لحاظ حقوقی محلی برای اعتراض وجود نداشته باشد. ای کاش کسانی که بر علیه ایشان اسناد و شواهد قانونی دارند؛ به جای انتشار و آبرو ریختن از افراد در کف صحنه‌ی توییتر و اینستا؛ اسناد خود را به مراجع قانونی همچون کمیسیون اصل نود و کميسيون برنامه و بودجه و یا دستگاه قضایی تحویل دهند؛ تا هم اعتراضات آنان منجر به نتیجه ای شود و هم آبرویی از کسی برده نشود. باز هم اعلام می دارم بنده با انتصاب بذرپاش به این سمت مخالف بوده و صرفا در ارتباط با اتهامات مطرح شده نسبت به ایشان به لحاظ حقوقی و قانونی قانع شده‌ام. مواضع اینجانب در ارتباط با این پرونده جنبه شخصی داشته و نه تشکیلاتی!

متاسفانه با شیطنت بعضی افراد سودجو، موضع من در برخی رسانه ها با عنوان معاون سیاسی بسیج بازنشر شده و به دروغ نظرات حقیر را به کلیت تشکیلات تعمیم دادند؛ با این که اساسا ، هنوز معاون سیاسی بسیج دانشجویی دانشگاه تهران انتخاب نشده‌است.

در آخر از خداوند متعال خواستارم ما را از شر شیطان رجیم محفوظ داشته و ما را برای مطالبه‌ی حق با خارج نشدن از مدار انصاف، یاری دهد و اگر تاکنون دچار گناه و خطایی در مواضع و رفتار خود بوده‌ایم ما را با رحمانیت خود مورد لطف و محبت قرار دهد./ علی ریاحی‌پور

۱
۰
بسیج دانشجویی دانشگاه تهران
بسیج دانشجویی دانشگاه تهران
تریبون رسمی بسیج دانشجویی دانشگاه تهران
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید