شروع هر کار بزرگی با یه ترس بزرگ همراهه. ترس از شکست، ترس از مسخره شدن توسط دیگران، ترس از دست دادن پول و سرمایه و این ترس باعث میشه که خیلی از ادما از رویاهاشون منصرف بشن و هیچوقت برای رسیدن به اونا تلاش نکنن. استیون پرسفیلد توی کتاب نبرد هنرمند درباره غلبه کردن به این ترس صحبت میکنه و اینکه چطور میشه اون رو به جای عامل بازدارنده به برگ برنده تبدیلش کرد.
کتاب از حرفه ای شدن صحبت میکنه و از مقاومت های درونی ما در مسیر پیشرفت و اهداف.

تا حالا شده احساس کنی که برای کاری بزرگ خلق شدی؟ مثلا نوشتن یه کتاب، یا ساختن یه فیلم یا حتی راهاندازی یه خیریه؟ آیا اینطوریه که هر روز صب که از خواب بیدار میشی درباره هدفهات فکر میکنی ولی بعد مثل همیشه شروعش رو به فردا موکول میکنی؟
البته خودت بهتری میدونی که این کار اسمش برنامهریزی برای شروع از فردا نیست، در واقع این کار مقاومتی هست که مانع میشه تو توانایی های واقعی خودت رو بفهمی. این مقاومت یه نیروی منفیه که خلاقیت ما رو از بین میبره و از اینکه بتونیم رویاهامون رو به واقعیت برسونیم جلوگیری میکنه.
این کتاب به تو کمک میکنه تا همه شکلهایی که این مقاومت داره جلوی تو برای حرکت به سمت هدفهات میگیره رو تشخیص بدی و بفهمی و بهت پیشنهادهای مهمی میده تا به کمک اونا از پس این مقاومت کردن بر بیای، رویاهات رو بهتر درک کنی و کاری رو شروع کنی که واقعا برای اون خلق شدی تا تبدیل به مثالی برای بقیهی آدمایی که مثل تو رویایی توی سرشون دارن بشی.

تا حالا رویایی داشتی که بخوای کار کردن براش رو به تاخیر بندازی؟ شاید مثلا میخواستی یه رمان بنویسی یا یه کسب و کار نواورانه و جدید رو را بندازی ولی یه حس خاص تو رو به عقب پس زده باشه؟ این حس خاص مقاومت نام داره، این همون حسیه که میتونه تا ابد ما رو از درک رویاهای خودمون پس بزنه و جلوی ما رو از اینکه تبدیل بشیم به اون چیزی که براش خلق شدیم بگیره. هر چیز جدیدی که وارد روتین زندگی ما بشه و بخواد ما رو از چیزی یا جایی که بهش عادت کردیم دور کنه، طبیعتا با مقاومت مواجهه میشه. مقاومت ذاتا منفیه و با هر تغییری یا هر چیز جدیدی مخالفت میکنه.
به عنوان مثال، اگه حس میکنی که وقتشه یه کسب و کار جدید رو رابندازی، مقاومت همون صداییه که توی سرت می پیچه و بهت میگه که توی موقعیت کاری فعلیت بمونی و برای پروژهای که ممکنه شکست بخوره ریسک نکنی. اگه بخوای یه رژیم غذایی رو شروع کنی، مقاومت همون صداییه که توی سرت میگه «همیشه میتونی یه رژیم رو از فردا شروع کنی، پس امروز رو ولش کن»
این حس مقاومت عادیه و اصلا شخصی و مربوط به تو نیست، یه حس جهانیه که همه ادمها دارنش. از طرفی این مقاومت بین علایق تو تفاوتی قائل نمیشه، مثلا براش فرق نداره که علاقه تو به گرفتن رژیم باشه یا کمک به کسی یا راهانداختن یه خیریه. ما نیاز داریم که اینو بفهمیم که این مقاومت طبیعیه و فک نکنیم که یه مشکل شخصی و مختص ماست.
مقاومت حتی افراد با تجربه رو هم توی کارشون تحت تاثیر میذاره. برای مثال، بازیگر معروف تئاتر، هنری فوردا حتی تا آخرین سالهای بازیگریش هر زمان که میخواست روی صحنه بره قبلش بالا میاورد. در واقع، با اینکه اون یه بازیگر با تجربه بود اما این تجربه نمیتونست جلوی ترس اون از رفتن روی صحنه رو بگیره.
مقاومت میتونه به شکلهای زیادی خودش رو نشون بده. ترس از شکست، شک کردن به خود یا عقب انداختن کارها هر کدوم یه شکلی از مقاومت هستن اما ما میتونیم یادبگیریم چطور از پس این مقاومت بر بیایم. برای اینکار باید روی رویاهامون تمرکز کنیم، به کاری که میکنیم تعهد داشته باشیم و قبول کنیم که دست به یقه شدن با این مقاومت، بخشی ضروری و البته عادی از سفر ماست.
کاری هست توی دنیا که احساس کنی برای انجام دادن اون خلق شدی؟ مثلا نوشتن داستان کوتاه یا طراحی لوازم خونه؟ این همون صداست، همون احساس فوق العاده که روح تو رو سیراب میکنه. همه ما دو تا زندگی داریم. یکی اونیکه روزانه به عنوان روتین زندگی انجامش میدیم و اون یکی، زندگیای که توی رویاهامون متصوریم ولی تو واقعیت بهش دسترسی نداریم.
چرا منتظری تا یه روزی توی آینده بیاد تا کار کردن روی رویای خودت رو شروع کنی؟ احتمالا به خاطر احساس ترس یا شک داشتن به خودت که هر دوتاشون نوعی مقاومت به حساب میان. مقاومت ما رو از درک جهان رویامون منع میکنه. مثلا اگه رویای تو نوشتن رمانهای فوقالعادهایه از این میترسی که ناشرها تو رو پس بزنن یا نوشتههات مورد استقبال مردم قرار نگیره. این ترس تو رو حتی از تلاش کردن هم منع میکنه.
به جای اینکه اجازه بدی مقاومت تو رو متوقف کنه، ازش به نفع خودت استفاده کن. اشکالی نداره که بترسی یا شک داشته باشی، این یعنی که تو واقعا به اون رویا اهمیت میدی. تو هیچ وقت بابت شکست تو چیزی که برات اهمیت نداره ناراحت نمیشی، در واقع ترس معیار خوبیه تا بفهمی که رویای تو اونقدری برات مهم هست که بخوای دنبالش کنی.

حتی افراد موفق هم ترس رو با خودشون دارن. خیلی از بازیگرای هالیوود تو جواب به این سوال که چرا نقشی رو انتخاب میکنن جواب می دن : نقشی که باعث ترس اونا بشه! اونا ترس رو به عنوان معیار خوبی میدونن که بهشون کمک میکنه بفهن واقعا اون نقش براشون مهمه یا نه که بتونن براش وقت بذارن. مثل همین بازیگرا تو هم میتونی از ترس برای انگیزه دادن به خودت استفاده کنی. نذار که ترس و تردید تو رو کنترل کنه بلکه ازشون به عنوان راهنما استفاده کن تا بتونی مسیر خودت رو به سمت رویاهات پیدا کنی.
❤️ تشکر از نگاه گرمتان
✍ صابر بخشی
بر مدار رشد زندگی باید کرد
تلگرام | اینستاگرام
@barmadareroshd
باتشکر ویژه از تیم 365 بوک