گاهی چیزی که در یک رابطه فرسودهات میکند، یک دعوای بزرگ و جنجال اعصاب خوردکن نیست؛ تکرار رفتارهایی است که کمکم اعتمادبهنفس، آرامش و احساس امنیتت را میگیرند.
این یادداشت مروری کلی و سریع به ویژگی های شخصیتی که الگوهای ثابت آزاردهنده ای دارند؛

خودشیفتهها: ممکن است تحقیرت کنند، موفقیتهایت را کوچک بشمارند و نیازهایت را نادیده بگیرند؛ انگار در رابطه فقط یک نفر حق دیدهشدن دارد.
کمالگراهای افراطی: ممکن است آنقدر روی اشتباهاتت تمرکز کنند که بهجای احساس دوستداشتنیبودن، مدام احساس کنی کافی نیستی و باید خودت را ثابت کنی.
افراد بدبین و بدگمان: ممکن است از رفتارهای عادیات برداشت تهدیدآمیز کنند، بارها بازخواستت کنند و تو را وادار کنند برای بیگناهیات مدام توضیح بدهی.
افراد دارای الگوهای مرزی: ممکن است در تنظیم هیجان، تحمل ترس از طردشدن و حفظ ثبات رابطه دشواری داشته باشند؛ گاهی با خشم، فاصلهگرفتن یا واکنشهای شدید پاسخ بدهند. این الگوها میتوانند رابطه را بیثبات کنند، اما با درمان مناسب قابل بهبودند.
افراد دارای صفات ضداجتماعی یا بیاعتنایی شدید به حقوق دیگران: ممکن است برای رسیدن به خواستههایشان دروغ بگویند، فریب دهند یا از احساسات دیگران سوءاستفاده کنند؛ بهویژه وقتی مسئولیت رفتارشان را نمیپذیرند.
افراد دارای ویژگیهای وسواسیِ شخصیت: ممکن است آنقدر بر نظم، قواعد و درست انجامشدن کارها پافشاری کنند که جایی برای انعطاف، صمیمیت و تفاوتهای طبیعی باقی نماند.
افراد مبتلا به اختلال دوقطبی: در دورههای افسردگی یا شیدایی و نیمهشیدایی ممکن است خلق، انرژی و رفتارشان تغییر کند و این تغییرات بر رابطه اثر بگذارد. اما تغییر حال روزانه بهتنهایی نشانه دوقطبیبودن نیست؛ این اختلال با نوسانات معمول خلق تفاوت دارد و نیاز هست متخصص روانپزشک یا روانشناس تشخیص کلینیکی بدهند.
افراد دارای اضطراب شدید: ممکن است نگرانیهای مداوم، نیاز به اطمینانگیری و ترس از اتفاقات بد را وارد رابطه کنند؛ تا جایی که تو هم احساس کنی همیشه باید آرامشان کنی و مسئول کاهش اضطرابشان باشی.
افراد دارای ویژگیهای نمایشی: ممکن است به توجه و تأیید بیرونی نیاز زیادی داشته باشند و وقتی بهاندازه کافی دیده نمیشوند، ناراحت شوند یا تنش ایجاد کنند؛ در نتیجه، نیازهای تو گاهی به حاشیه برود.
اما یک نکته مهم برای انتخاب همسر:
هیچ تشخیصی بهتنهایی کسی را شریک عاطفی بدی نمیکند و هیچ رابطهای هم با یک برچسب قابل فهمیدن نیست.
هر چند مراجعه به یک متخصص روانشناسی کاربلد می تواند یاریگر ما در مسیر مشاوره پیش از ازدواج باشد.
بهجای اینکه فقط بپرسی «او چه اختلالی دارد؟»، به این سؤالها توجه کن:
وقتی ناراحتش میکنی، گفتوگو میکند یا تحقیر و تهدید؟
وقتی اشتباه میکند، مسئولیت میپذیرد یا همیشه تو مقصری؟
وقتی «نه» میگویی، به مرزهایت احترام میگذارد یا مجازاتت میکند؟
در اختلافها دنبال حل مسئله است یا دنبال برندهشدن؟
در کنار او میتوانی خودت باشی یا مدام مراقبی مبادا واکنشش را برانگیزی؟
برای ازدواج، فقط به احساسی که در روزهای خوب تجربه میکنی نگاه نکن؛ ببین در روزهای اختلاف، با تو چگونه رفتار میشود.
عشق مهم است؛ اما برای ساختن یک رابطه سالم، احترام، امنیت روانی، مسئولیتپذیری و توانایی ترمیم رابطه بعد از تعارض هم لازماند.
تشکر از نگاه گرمتان
صابر بخشی | مدرس دانشگاه، روانشناس، لایف کوچ و مربی مهارتهای زندگی
فضای مجازی: برمدار رشد | @barmadareroshd