ویرگول
ورودثبت نام
ریحانه برفر
ریحانه برفرمی نگارم ،گه گاهی بر تکه برگ سپید،خود ندانم چه می شود سیل رگبار رویای من
ریحانه برفر
ریحانه برفر
خواندن ۳ دقیقه·۵ سال پیش

کابوس#پارت هفدهم

بعداز رفتن تینا یه نگاه به درخت انجیر داخل حیاط انداختم،گنجشک های آوازه خوان میان شاخه برگ های پهن وبلند بدنبال میوه ای شیرین پنهان شده بودن و گاه انجیر رسیده و شیرین را با یکدیگر تقسیم می کردن وبا احساس خطر به آسمان پرواز می کردن.

لحظه ای پرنده خیالم به سمت و سوی آن خانه همیشه باصفا و باغچه های نمدار و بوی خوش گل شب بو پرواز کرد

آخ که چقدر دلتنگ آن باغچه پراز گلهای شمعدانی ،درختهای سیب گلاب و هلو با آن حوض فیروزه ای آبی رنگ که گاهی اردک کوچکم آزادانه درآن شنا می کردوتخم شربتی های همیشه آماده در فصلهای تابستان که حسابی بر دل جان می نشست و صدای خنده بلند پدرم زمانی که حرص مادر را درمی آورد و اشک های دلتنگ مادرم بعداز رفتن پدر به ماموریت و همه همه دلتنگ هستم، ای کاش من هم مثل تمام کسانی که در عین سادگی در کانون گرم خانواده زندگی می کرد ن آسوده خاطر در کنار پدر و مادرم بدور از هر ترس و دلهره ای بر شانه های پدرم و محبت بی شائبه مادرم تکیه می کردم

آه و هزار افسوس که عمر خوشی ها و شادی های م کوتاه بودن و چه زود خانواده کوچکم دریک چشم بر هم زدن فرو پاشید هم واکنون من بجای رسم نقش نگار رنگ های شاد بر دل سفید بوم هایم

اینجا در پشت این پنجره حصار شده مشت گره می زنم و برای خون خواهی نقشه می کشم

چشم میگیرم از فضای حیاط وبه سمت گوشی در حال شارژ م قدم برمی دارم

بعداز کشیدن از برق شماره احمد رضا را از حفظ می گیرم ،بعداز سه بوق پاسخ صدایش بگوش می رسد

سلام داداشی خوبی؟؟

علیک سلام باز چی شده که من شدم داداشت؟

—شما همیشه داداشی خودم بودی

—خیلی خوب قبول منم گوشام دراز

—میگم کلاغها خبر آوردند که دلت برام تنگ شده اگر دوست داشته باشی امشب بیام پیشت

—اول اینکه به این کلاغها بگو آنقدر خبر چپکی نیارن .دوم اینکه ،مگه قرارنبود همه چیز بسپاری دست من دیگه دخالت نکنی،

قول ؟ هه قولو کی داده کی گرفته ؟ میدونی حس می کنم همه چیز داره بهم گره می خوره بوی خوبی حس نمکنم،دیگه نمی تونم دست رو دست بزارم عزیز دیگه ای از دست بدم .در کم کن رضا

—یعنی چی ؟برای چی همچین تصوری داری ،

—اینجا ناامن شده دارن زاغ سیاه منو چوب می زنن

تو مطمئنی پریسا ،یا باز ....

نه این بار دیگه مطمئن هستم ،یکی از همسایه ها خبر آورد

چند لحظه سکوت برقرار شد که گفتم .

من دارم میام اونجا

بدون اینکه اجازه اعتراض کردن بهش بدم ،گوشی قطع کردم و فورا حاضر شدم .

داشتم پله هارو پایین می رفتم که ..

—پریسا

—جانم عمو

—بیرون می ری ؟صبر کن حاضر شم برسونمت

—نه شما چرا آخه خودم ماشین گرفتم مریم

—سرهنگ می گفت احتمالا یه سری آدم بخاطر پرونده ای که پدرت روش کار می کرده و درحال حاضر مفقود شده دنبالت هستن بهتره یه مدت با خودم هرکجا خواستی بری.

اما عمو حمید من شیش ماه بعداز بابا اینا تنها زندگی کردم ،مطمئن باشید می تونم از پس خودم بر بیام

پریسا جان این موضوع شوخی بردار نیست خودت دیدی اینا چقدر بی رحمن تو تنها امانت باقی مانده از برادر می ،دوست ندارم فردا جلو داداشم شرمنده بشم که چرا امانت دار خوبی نبودم

حرفی برای گفتن نداشتم ترس هردو مون مشترک بود بناچار سرم پایین انداختم و تنها سکوت کردم

تا من دارم حاضر میشم ،برو ماشین رو بفرست بره هرکجا رفتی با هم بریم

عمو خودتون میدونید من زیر نظر بابا فنون رزمی ،کار با اسلحه و...یاد گرفتم من بهتون اطمینان میدم که بتونم از پس خودم بر بیام.

الحق که مثل پدرت یکدنده لجباز ی ،خیلی خوب پس این سوئیچ پیشت باشه من فعلا نیازش ندارم اگرم بخوام از ماشین تینا استفاده می کنم

—ممنون عموجون بااجازه من بر م راننده تاکسی از بس بوق زد همسایه ها رو کلافه کرد

برو به سلامت شب زود برگرد گوشیتم دردسترس باشه

۴
۰
ریحانه برفر
ریحانه برفر
می نگارم ،گه گاهی بر تکه برگ سپید،خود ندانم چه می شود سیل رگبار رویای من
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید