ویرگول
ورودثبت نام
ریحانه برفر
ریحانه برفرمی نگارم ،گه گاهی بر تکه برگ سپید،خود ندانم چه می شود سیل رگبار رویای من
ریحانه برفر
ریحانه برفر
خواندن ۲ دقیقه·۵ سال پیش

کابوس،پارت#نهم

جلوی در اتاق ایستادم و با دیدن اسم سروان امید احمدی چند تقه به در زدم بعداز شنیدن اجازه ورود ،دستگیره سرد رو محکم فشار دادم و داخل اتاق شدم در نگاه اول چشمم به

سروان احمدی که سرش

پایین بود و داشت یه چیزی رو تند، تند یادداشت می کرد افتاد وبعد ،یه نگاه به اتاق سادش انداختم که جز یه میز و صندلی و یه قاب ون یکادچیز خواصی نداشت ،هنوز مشغول آنالیز کردن بودم که

با شنیدن صداش سرم فورا برگردوندم .که یک لحظه نگاهم تو دوتا تیله سیاه قفل شد ،بیشتر بهش می خورد 26یا،28سالش باشه موهای یک دست سیاه لخت که به سمت بالا شونه زده بود و چند تار موی سیاه که دزدانه روی پیشانی بلندش افتاده بود وهمراه ابروهای باریک و چشمانی درشت که به ته ریش های تازه درآمده می خورد ظاهری زیباو دلفریبی ازش ساخته بود. گره بین ابرو هاش و پوزخند گوشه لبش باعث شد دست از آنالیز کردن بردارم و آهسته سلام کنم.

درحالی که از پشت میز بلند می شود جواب سلامم را محکم داد و اشاره کرد تا همراهش بروم چندتا اتاق پایین تر ایستاد و من بادیدن تابلونصب شده چهره نگاری پشت سر او وارد اتاق شدم

تقریبا یک ربع کار چهره نگاری طول کشید ومن باز با بیاد آوردن چهره آن خوک کثیف دستام شروع به لرزیدن کرد و لبهام خشک شدن .احساس کسی


خانم سعادتی...پریسا خانم صدای منو دارید.حالتون خوبه خانم

معذرت میخوام ،دست خودم نیست گاهی با یادآوری اون روز شوم حالت عصبی بهم دست میده

.درک می کنم براتون خیلی سخته ولی شما دختر شجاعی هستین .

خیلی خوب ما دیگه اینجا دکار نداریم بهتره برگردیم اتاق خودم

بار مثل جوجه اردک همون جور که اومدم همون جوری پشت سرش برگشتم به اتاق که رسیدیم ناغافل برگشت و گفت:

یه سوال ی داشتم خانم سعادتی پدرتون راجب پرونده خفاش سیاه چیزی بهتون نگفتن

فکر نمی کنم چیزی خاطرم نیست

باشه خیلی ممنون که تشریف آوردید،هر اتفاقی افتاد ازتون میخوام حتما با من تماس بگیرید

۳
۰
ریحانه برفر
ریحانه برفر
می نگارم ،گه گاهی بر تکه برگ سپید،خود ندانم چه می شود سیل رگبار رویای من
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید