ویرگول
ورودثبت نام
ریحانه برفر
ریحانه برفرمی نگارم ،گه گاهی بر تکه برگ سپید،خود ندانم چه می شود سیل رگبار رویای من
ریحانه برفر
ریحانه برفر
خواندن ۳ دقیقه·۶ سال پیش

کابوس پارت#دوم

صبح زود راه افتادم ومقصدم یکی از روستاهای خوش آب و هوا ی گیلان بود ،گویا از درمانگاه روستادرخواست نیروی کرده بودن و من که شدیدنیاز به مدتی تنهایی داشتم . پیشنهاد و حید رو برای انتقالی پذیرفتم و شبونه ساکم رو بستم تا فردا بدون ایجاد سرو صدا از منزل خارج بشم.خوب میدونستم اگر مامان بیدار بشه و جریان رو بفهمه کلی گله می کنه.و اشک ناله به راه می ندازه، که چرا دارم تنهاش میزارم برای همین تصمیم گرفتم بعداز رسیدن جریان رو براش توضیح بدم ،تا تو عمل انجام شده قرار بگیره.

.بعداز خیانتی که مرجان دختر عمه ام بهم کرد و بعداز اون بهم خوردن نامزدی با اون افتضاحی که بار اومد و بی حرمتی که بین دو خانواده ایجاد شد ، این تنها راه برای دور شدن از تشنجات به وجوودآمده وفراموش کردن همه چیز بود

.دستی به گردنم کشیدم و

بعداز پرسید ن آدرس ازچند نفر متوجه شدم تقریبا سه ساعت دیگه تا رسیدن به روستا باقی مونده .بنابراین تصمیم گرفتم نیم ساعت توقیف کنم وبعداز خوندن نمازو کمی استراحت به راهم ادامه بدم .

بعداز پرداخت هزینه نهار از سفرخانه خارج شدم .

باران و تگرگ های ریزی از آسمان می بارید ،دستم رو سایه بونو با گام های بلند خودم به ماشین رسوندم ،زمین حسابی سر و پر آب شده بود و هوا کم کم روبه تاریکی می رفت از میان درختان سر به فلک کشیده که عبور کردم رسیدم به یه دوراهی که نمی دونستم کدام یکی راه درست منتهی به روستاست و کدوم اشتباه،جاده حسابی خلوت و هیچ ماشینی عبور نمی کرد ،به ناچار فرمون را به سمت راست چرخاندم ،باران انگار قصد بند آمدن نداشت و جاده تاریک و خوف ناک بنظر می رسید ،انتهای جاده نامعلوم بود .در همین فاصله از سمت چپ جاده که جنگل قرار داشت سگی وسط جاده پرید کاملا هول شده بودم و فرمان ماشین رو به یکباره جهت مخالف چرخانم که از شانس درست به درخت بید برخود کرد و سرم در اثر ضربه به شیشه زخمی شدباران خداروشکر کم تر شده بود رو ..گوشیم رو بداشتم کرد تا به امداد خودرو تماس بگیرم که اون هم شارژ تموم کرده بود .دیگه ،زندگی شیرین تراز این نمی شد .موندن تو این هوا ریسک بزرگی بود وهیچ معلوم نبود تا فردا کسی از این جاده رد می شه یا نه ؟

از تو صندق ابزار چراغ قوه و برای محافظت از خودم یه پیچ گوشتی برداشتم پالتوم رو از صندلی عقب برداشتم وبعداز قفل ماشین را افتادم تو جنگل باید برای شب کمی هیزم جمع می کردم .نمی دونم چقدر از ماشین فاصله گرفته بود م که یه دفعه پام به تنه درختی گیر کرد و کله پاشدم رو زمین و صدای ناله ام بلند شد همون جور که پام رو ماساژ می دادم چشمم به کلبه چوبی روبه رو م افتاد از خوشحالی در رو فراموش کردم و سمت در کلبه رفتم،درکه باز کردم انقدر تاریک بود که پشیمون شدم اما وقتی به پشت سرم نگاه کردم کلبه تاریک رو ترجیح دادم و داخل شدم هنوز چند قدم بر نداشتم که یچیزی مان کوزه افتاد شکست فکر کنم تا چشمم به تاریکی عادت کنه هرچی جلو راه بود رو داغون کردم تا بالاخره شومینه رو پیدا کردم داشتم سعی می کرد م روشنش کنم که حس کردم یه چیزی دا پشت سر م رو زمین کشیده میشه فورا ازجا بلند شدم چشمم افتاد به شبحی که در فاصله یک متری ایستاده وبه من ذل زده بود.یاد فیلمهای ترسناک هالیوود ی افتادم .وبه جرأت اعتراف می کنم که حسابی ترسیده بودم.همون لحظه شبح روی زمین افتاد و من ناخواسته سمتش دویدم

فورا شومینه را روشن کردم و نگاهم به دختر رنگ پریده ای افتاد م که تا چند دقیقه پیش نزدیک بود به سکته ام بده برام سؤال بود اون تنها توی این کلبه چه می کرد .درهر صورت بهتر بود تا فردا صبر می کرد .

،خدا رو شکر آتش هیزم ها باعث روشنی کلبه شد ه بود و حالا بهتر همه چیز رو می دیدی .زمین سرد بود و دخترک کنار شومینه روی زمین افتاد ه و هنوز بهوش نیامده بود به ناچار اورا بلند کرد م و به اتاقک بردم و پتو را روی کشیدم


۸
۰
ریحانه برفر
ریحانه برفر
می نگارم ،گه گاهی بر تکه برگ سپید،خود ندانم چه می شود سیل رگبار رویای من
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید