زندگینامه استوار اسداله داوری دولتآبادی (۱۳۰۴–۱۳۹۹):
استوار داوری یا استواریکم اسداله داوری دولت آبادی فرزند علی رجب، از نوادگان دودمان رجب بزرگ است، او استواریکم ارتش شاهنشاهی ایران و در مقطعی ژاندارمری ایران است، او از چهرههای شناخته شده ارتشی در زمان محمد رضا شاه پهلوی در شهر اصفهان بود، او پس از جریان کشف محموله بزرگ موادمخدر در باغ نجف آباد اصفهان در حوالی سالهای ۱۳۴۹ هجری شمسی به جای تشویق به کویر اردکان یزد تبعید شد و در سال ۱۳۵۲ هجری شمسی از ارتش شاهنشاهی ایران بازنشسته شد، وی تا پایان عمر خود به باغداری و پرورش گیاهان پرداخت و در سال ۱۳۹۹ هجری شمسی در منزلش درگذشت.

تبارشناسی و پیشینه خانوادگی:
اسداله داوری دولت آبادی (۶ مهر ۱۳۰۴ – ۳ مهر ۱۳۹۹) ، فرزند علی رجب، ، وی زاده محله سرجوب دولت آباد اصفهان است، او استوار یکم ارتش شاهنشاهی و ژاندارمری ایران، چهرهای شناختهشده در اصفهان بهدلیل پایبندی به قانون بود. او از دودمان « رجب بزرگ از اساطیر تاریخ ایران » است درنقل قول هایی از بازماندگان درباره رجب بزرگ فرزند ابوطالب دولت آبادی و دودمانش در این مناطق و آبادی ها این چنین نقل شده که خاندان تنومند و با اصالت ایرانی در این مناطق مرکزی از ایران بوده اند، آنها جز اولین ساکنان این مناطق ایران نیز بشمار می روند و پس از تاسیس شهر دولت آباد اصفهان در زمان حکومت صفویان و پس از فروپاشی آن حکومت و بی ثباتی حاکمیت در زمان کوتاهی از تاریخ ایران، دودمان آنان را در مقطعی حاکم دار و قاضیان محلی این منطقه و آبادی ها از ایران می دانند با توجه به اینکه رجب بزرگ در بین مردم می زیسته و جامه و سبک زندگی اش مانند همان مردم فقیر زمانه بوده اما مانند حاکمی عدالت خواه حلال مشکلات و گرفتاری های مردم تمام آبادی های آن اطراف بوده است، که به صراحت می توان گفت در دوره فترت میان حکومت های افشاریه، زندیه و قاجاریه (حدود قرن ۱۲ و ۱۳ هجری قمری)، دودمان رجب بزرگ و پدرانش از حاکمان و قاضیان محلی (کدخداباشی) در محله سرجوب دولتآباد اصفهان بودند.
......
دوران کودکی و نوجوانی (اواخر دوره پهلوی اول):
دوران کودکی و نوجوانی وی با وقایع بزرگی همراه بود؛ از جمله آغاز دوران جنگ جهانی دوم (دهه ۱۳۲۰) و هجوم اتحاد جماهیر شوروی و بریتانیا به ایران، همین مشاهدات و اتفاقات تاریخی آینده فکری و مسیر زندگی استوار داوری را میساخت که بر مبنای اجرای قانون نهادینه میشد، یکی از برادرانش با نام فضل اله در کودکی نابینا شد و از همان ابتدا فضل اله نی نوازی را آموخت تا صدای سازش آرامش خانواده و محله سرجوب باشد، اما یکی از چالش اصلی زندگی اسداله مراقبت از برادر نابینای خود بود، او مجبور شد تحصیلات خود را در پایان مقطع ابتدایی نیمه کاره رها کند، زیرا بروز حوادثی سنگین تر او را برای مسیر سخت مقاوم میکرد، در سال ۱۳۲۲ هجری شمسی پدرش علی رجب را نیز از دست داد که به دلیل شناخت دودمان آن ها توسط مردم محلی مراسم تشییع جنازه پدرش علی رجب یکی از پرجمعیتترین تشییعجنازههای محله سرجوب دولت آباد اصفهان در آن مقطع تاریخ ایران بود. با فوت پدر، استوار داوری مسئولیت سنگین دیگر برادران و فرزندان خانواده و مادرش را بر عهده گرفت، وی بعد از فوت پدرش روزهای سختی را گذراند و به کار کشاورزی و دشتبانی در دشت های سرجوب دولت آباد اصفهان مشغول شد.

......
دوران جوانی و خدمت در ارتش شاهنشاهی:
به دلیل تنومندی و پیشینه داوری و عدالت خواهی پدرش علی رجب و پدر بزرگش رجب بزرگ و شناخت دودمانشان توسط مردم دولت آباد، اسداله داوری دولت آبادی صاحب اعتبار و شناخت بود و همین اساس در این بین باعث شد با عفت رفیعی دختر استاد معماری شهر دولت آباد و اصفهان ( استاد حسین معمار رفیعی دولت آبادی ) ازدواج کند و رفته رفته صاحب فرزندانی شود، وی در همان دهه با وجود سختی های فراوان و با انگیزهای والا برای محافظت از کیان ایران، توانست وارد ارتش شاهنشاهی ایران شود و در شهرهای شیراز، اصفهان، نجف آباد و یزد خدمت کند.

در ابتدای خدمت دوره آموزشی خود را در شیراز سپری کرد و پس از آن در ارتش مشغول به کار شد، مدتی نیز به عنوان انباردار هنگ در کنار آقای محقق افسر توانمند اداری و پشتیبانی ارتش شاهنشاهی ایران خدمت کرد، در این مدت استوار داوری در شهر اصفهان محله صحرا روغن خیابان وحید اصفهان کنونی خانه ای ساخت و با خانواده در آنجا ساکن شد و پس از انجام ماموریت در شهرها و روستاهای مختلف ایران، مدتی را در شهر شیراز خدمت کرد و بعدها در مقطعی تقسیمات ارتش ابلاغ شده و او در ژاندارمری مستقر شد و در شهر نجف آباد اصفهان به عنوان ژاندارم فعال شد، وی به شدت با رشوه خواری و خرید و دور زدن قانون مخالف بود و این آغاز راه سخت او در آن زمان بود که مافیا های بزرگی فعال بودند و بدون اطلاع و بی خبری شاه ایران به قانون گریزی روی آورده بودند و در این بین استوار داوری در شهر اصفهان به دلیل ایستادگی در برابر قانونگریزی به «مامور قانون» شهرت یافت.
او مدام تاکیید داشت قانون برای همه برابر است ، وی در اواخر دهه سی هجری شمسی که در زیرپرچم و سازمان نظام وظیفه در دوره پهلوی خدمت میکرد مسئول جمع آوری سربازان فراری در مناطق مرکزی ایران بود تا جایی که برای گرفتن سربازان فراری که خان زاده ها بودند چندین روز با دسته نیروهای نظامی خود به کوه های برفی و صعب العبور ایران رفته و سربازان فراری را دستگیر میکرد.

استوار داوری در دوران جشنهای باستانی ۲۵۰۰ ساله ایران ، از میان زبدهترین و کارآمدترین نیروهای درجه داری ارتش برای تأمین امنیت جشنها و حفاظت از محل برگزاری برگزیده شد. وی در این مراسمات، مسئولیت تأمین امنیت و سرپرستی بخشی از نیروهای درجه داری ارتش را در محل ورود و استقرار محمدرضا شاه پهلوی بر عهده داشت. همچنین، وی از جمله نیروهای ارتش بود که در مراسم افتتاحیه رصدخانه بزرگ توسط محمدرضا شاه پهلوی، برای تأمین امنیت حضور یافت. وی به دلیل برخورداری از کاریزما و مهارت بالا، از زبدهترین نیروهای درجهداری ارتش محسوب میشد و برای انجام مراسمات تشریفات ارتش نیز انتخاب میگشت.
......
واقعه باغ نجفآباد و تبعید (اواخر دهه چهل - دوره پهلوی دوم):
مهمترین چالش زندگی و مقطع حساس خدمت استوار داوری، از شبی در شهر نجفآباد اصفهان در اواخر دهه چهل هجری شمسی (دوره پهلوی دوم) آغاز شد. وی در جریان گشتزنی امنیتی در منطقه و باغهای اطراف شهر نجفآباد، به همراه سرباز خود به نام «حسن»، با خودروی جیپ در حال بررسی منطقه بوده که متوجه نور چراغی در یک باغ بزرگ می شود، او به منظور حفظ اموال مردم و کشف دزد احتمالی، از روی دیوار باغ داخل را بررسی کرده و با صحنهای غیرمنتظره روبرو می شود، یک باند بزرگ مافیایی مواد مخدر در حال جابهجایی و آمادهسازی محموله ای بزرگ بودند. با وجود اینکه سرباز وی به استوار هشدار داده که صاحب این باغ یکی از مسئولان ردهبالای کشور در همان مقطع زمانی ایران است، استوار داوری بدون توجه به این فشارها، تصمیم می گیرد و وارد باغ شده، تمامی اعضای باند را دستگیر و محموله مواد مخدر را کشف و نابود می کند، با این حال، در صبح روز بعد، به جای تشویق برای این کشفیات بزرگ، او را به فرماندهی فراخوانده و به جای تجلیل، به شهر اردکان (یزد) در دل کویر ایران تبعید کردند. وی دوران پایان خدمت خود در ارتش شاهنشاهی را در شهر اردکان گذراند و در نهایت با همان درجه استوار یکمی بازنشسته شد.

بازنشستگی:
پس از بازنشستگی، استوار داوری به فعالیت در امور باغداری، پرورش گل و گیاه و کشاورزی روی آورد. وی در دهه ۱۳۶۰ هجری شمسی، همزمان با کشتار حجاج ایرانی در مکه مکرمه، به عنوان زائر در آنجا حضور داشت و شاهد آن واقعه تلخ بود. در اواخر دهه ۱۳۷۰ هجری شمسی نیز همسر وی، «عفت»، بر اثر بیماری سرطان سینه از دنیا رفت. پس از آن، وی بیست سال پایانی عمر خود را با انتخاب تنهایی و به یاد همسرش در منزل خود سپری کرد.



درگذشت و مهمترین وصیت استوار داوری:
استوار داوری در تاریخ ۳ مهر ۱۳۹۹ هجری شمسی، بدون هیچگونه سابقه بیماری، در حالی که برای عبادت به درگاه معبود آمده بود، بر روی سجاده خود در حالت سجده، چشم از جهان فروبست.
در سال ۱۳۹۶ هجری شمسی، مصاحبهای از روایت زندگی استوار اسداله داوری دولت آبادی توسط کوچکترین نوه ایشان ضبط شد که آخرین جمله و وصیت کوتاه وی برای تمامی انسانها و بازماندگان دودمانش چنین بود:
« وصیتم به شما این است: بداد هم برسید، متحد باشید و دستهایتان در دست یکدیگر باشد و هیچگاه همدیگر را رها نکنید؛ آنگاه هیچکس نمیتواند شما را نابود کند. » (استوار داوری)

آثار و یادبودها :
.
کتاب:
کتاب استوار داوری ( روایت زندگی استوار اسداله داوری دولت آبادی ) نویسنده میلاد داوری دولت آبادی است، این کتاب براساس زندگی نامه ایشان از زبان خودشان براساس مصاحبه مربوط به سال ۱۳۹۶ نوشته شده است. نشر و پخش این کتاب را نشر مستقل ستاره ددآ برعهده دارد.
.
فیلم:
فیلم سینمایی شهر بهشت گمشده یک فیلم نوآر در سینمای مستقل ایران است براساس اپیزودی از زندگی استوار داوری ساخته شده و روایت داستان کشف محموله بزرگ موادمخدر در باغ نجف آباد اصفهان در دهه پنجاه هجری شمسی است، این فیلم توسط میلاد داوری دولت آبادی کارگردانی شده است.
---------------
میراث و نوادگان:
از دودمان استوار اسداله داوری دولت آبادی، فرزندان و نوادگان متعددی به یادگار ماندهاند که شامل هم پسر هم دختر می شود، که همگی آنها در عرصههای گوناگون تخصصی، علمی و فرهنگی در داخل و خارج از ایران فعالیت دارند. این نسل به جا مانده از استوار داوری با تکیه بر پیشینه خانوادگی و میراث اخلاقی اسلاف خود از جمله «رجب بزرگ» و «علی رجب»، در مسیر رشد و اعتلای جامعه گام برداشتهاند. نوادگان وی امروزه در مشاغل آزاد و حوزههای متنوعی از جمله حقوق، پزشکی و امور درمانی، مهندسی (سدسازی، مهندسی آب و کشاورزی)، حسابداری، مرمت آثار باستانی و بخشهای فنی نظیر پشتیبانی، تعمیرات و فروش قطعات خودروهای سبک مشغول به خدمت هستند. همچنین، حضور این خاندان در عرصههای هنر، سینما و ادبیات، هنرهای تجسمی، هنرهای نمایشی، نوازندگی، ورزش و مدیریت آشپزی و... نشاندهنده پویایی و تنوع فعالیتهای حرفهای نوادگان استوار داوری در جهت توسعه اجتماعی و فرهنگی است. بسیاری از بازماندگان وی با الهام از روحیه مسئولیتپذیری و عدالتخواهیِ استوار داوری، توانستهاند به عنوان چهرههایی مؤثر در حوزههای تخصصی خود شناخته شوند.
....
مختصات جغرافیایی محل دفن استوار اسداله داوری دولت آبادی ( بزرگ خاندان و بنیانگذار دودمان استوار داوری):
https://maps.app.goo.gl/4yviuFMjcNfXFaTF6
32.821063, 51.702177
RPC2+GPP،دولت آباد، استان اصفهان، ایران
.
شماره مختصات نقشه محل دفن:
32°49'15.8"N 51°42'07.8"E
........