اندکی فکر کن
کوچک ترین آرزویت چیست
آن آرزو بزرگ ترین آرزوی من است
آن آرزو بزرگ ترین آرزوی دیگریست
فکر کن فردی در ترافیک معتل است و گرمش شده
نگاهش به ماشین سمت چپش که یک شاسی بلند است می افتد و با خود میگوید کاش آن ماشین مال من بود که کولرش چند برابر کولر ماشین من خنک میکند و موتورش هم در سرعت چند برابر ماشین من آخ نمیگوید
دیگری پیکان دارد و آرزوی داشتن ماشین فرد قبل را دارد که حداقل کولری که کار بکند در ماشینش وجود داشته باشد تا از شر این گرما خلاص شود
فردی که دارد خود را کش و قوس میدهد تا کمی گرفتگی عضلاتش برطرف شود میگوید کاش جای دوچرخه ماشین داشتم حتی پیکان
دیگری از حیاط خانه با حسرت آنها را نگاه میکند و دستی بر پا های ناتوانش میکشد و میگوید کاش میتوانستم راه بروم و مثل آن مرد دوچرخه سواری کنم
همسایه شان که مریض است و در بستر بیماری خوابیده آرزوی نشستن دارد
در این میان کوچک ترین آرزو آرزوی چه کسی میتواند باشد
آرزوی کسی یا چیزی که پا به این دنیا نگذاشته
هر آن چیزی که بوجود نیامده بدبخت روزگار است
او نه تنها نمیتواند خوشی را تجربه کند بلکه هیچ حسی ندارد
نه میبیند نه درد میکشد نه میخندد
سکوت و تاریکی محض
و هر یک از ما نسبت به او خوشبخت ترینیم
حتی اگر روزهای سختی را میگذارنیم
ما ،همه ی ما یک لحضه هم شده در تمام عمرمان خوشبخت بوده ایم
و هست کسی که همان را هم نچشیده
کسی که به وجود نیامده است
با وجودت حال کن آدمک?
تو که میتوانی حس کنی
احساس خوب را به خودت هدیه کن
همین و بس
